• MATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneMATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
link to OUR LADY of PERPETUAL HELP in SŁOMCZYN infoLOGO PORTALU

Rzymskokatolicka Parafia
pw. św. Zygmunta
05-507 Słomczyn
ul. Wiślana 85
dekanat konstanciński
archidiecezja warszawska

  • św. ZYGMUNT: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
LINK do Nu HTML Checker

pełna lista:

wyświetlKliknij by wyświetlić pełną listę

displayClick to display full list in English


Martyrologium duchowieństwa — Polska

XX w. (lata 1914 – 1989)

dane osobowe

wersja:

EnglishClick to display this bio in English

link to PERSONAL RECORD - ENGLISH VERSIONClick to display this bio in English
  • PANASIEWICZ Emilian, źródło: pravoslavnoe-duhovenstvo.ru, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOPANASIEWICZ Emilian
    źródło: pravoslavnoe-duhovenstvo.ru
    zasoby własne
  • PANASIEWICZ Emilian, źródło: levashovo-hram.ru, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOPANASIEWICZ Emilian
    źródło: levashovo-hram.ru
    zasoby własne
  • PANASIEWICZ Emilian - Wspólczesna ikona, źródło: alexandrtrofimov.ru, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOPANASIEWICZ Emilian
    Wspólczesna ikona
    źródło: alexandrtrofimov.ru
    zasoby własne
  • PANASIEWICZ Emilian - Wspólczesna ikona, źródło: alexandrtrofimov.ru, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOPANASIEWICZ Emilian
    Wspólczesna ikona
    źródło: alexandrtrofimov.ru
    zasoby własne

status

święty

nazwisko

PANASIEWICZ

imiona

Emilian

data kanonizacji

07.05.2003

Sobór Biskupów Rosyjskiej Cerkwi Prawosławejwięcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.09.24]

funkcja

prezbiter (i.e. jerej)

wyznanie

Cerkiew prawosławna ORwięcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2014.09.21]

diecezja / prowincja

eparchia OR warszawsko-nadwiślańskawięcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2023.07.16]

narodowość

ukraińska

data i miejsce
śmierci

03.12.1937

Tychwindziś: rej. Tuchwin miasto, obw. leningradzki, Rosja
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2021.12.19]

szczegóły śmierci

Na początku I wojny światowej internowany 05.08.1914 w Busku przez Austriaków (kilka dni później do Buska wkroczyła Pierwsza Kompania Kadrowa, dowodzona przez Józefa Piłsudskiego, maszerująca na Kielce).

Przetrzymymywany w obozach internowania w Niemczech i Austro–Węgrzech, m.in. prawd. w więzieniu we Wiedniu i obozie internowania IL Drosendorf (według innych źródeł przez pół roku przetrzymywany był w obozie w Düsseldorf, pół roku w więzieniu na zamku Karlsztejn, przez rok w więzieniu wojskowym we Wiedniu i pół roku w obozie internowania w Ellmau).

Zwolniony w 07.1917.

W 08.1917 udał się do Kijowa — jego rodzina prawd. po rosyjskiej klęsce w bitwie z wojskami niemieckimi i austro–węgierskimi pod Gorlicami w 05.1915 uciekła wraz z większością prawosławnych do Rosji (tzw. bieżeństwo).

Stamtąd przeniósł się do Charkowa.

W 1919 ewakuowany wraz z uniwersytetem do Sewastopola (prawd. po udanym kontrataku wojsk białych gen. Denikina).

Po klęsce Denikina i zdobyciu Sewastopola w 1921 przez bolszewików przeniósł się Wiaźmy.

Aresztowany przez Rosjan 27.11.1929.

Skazany przez sąd specjalny rosyjskiego zbrodniczego OGPU na 3 lata niewolniczej pracy przymusowej w obozach koncentracyjnych (później Gułag).

Przewieziony do obozu specjalnegoITŁ SŁON na wyspach Sołowieckich.

W 1933 zwolniony.

Powrócił do Wiaźmy, ale wobec zamknięcia cerkwi udał się do Tychwina k. Sankt Petersburga.

Aresztowany ponownie 29.09.1937.

Przetrzymywany w więzieniu w Tychwinie.

Oskarżony o „działalność kontrrewolucyjną”.

25.11.1937 sądzony wraz z większą grupą kapłanów przez ludobójczy rosyjski sąd kapturowy, zwany «Trojka NKWD».

Nie przyznał się do winy.

Skazany na śmierć i zamordowany.

przyczyna śmierci

zbiorowy mord

sprawstwo

Rosjanie

data i miejsce
urodzenia

02.08.1875

Obszadziś: gm. Obsza, pow. Biłgoraj, woj. lubelskie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.09.24]

prezbiterat (święcenia)
ordynacja

22.10.1906

szczegóły posługi

1934 – 1937

proboszcz — Tychwindziś: rej. Tuchwin miasto, obw. leningradzki, Rosja
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2021.12.19]
⋄ cerkiew OR pw. Wszystkich Świętych

1933 – 1934

proboszcz — Zwanydziś: Wielki Dwór, Wielki Dwór, rej. Boksitogorsk, obw. leningradzki, Rosja ⋄ cerkiew OR

1921 – 1929

proboszcz — Wiaźmadziś: rej. Wiaźma miasto, obw. smoleński, Rosja
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2023.07.16]
⋄ cerkiew OR pw. Wjazdu Pana do Jerozolimy i św. Flora i św. Laura Męczenników

1919 – 1921

drugi prezbiter (pl. kapłan, i.e. jerej) — Sewastopoldziś: rej. Sewastopol miasto, obw. Aut. Rep. Krym, Ukraina
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]
⋄ cerkiew OR pw. św. Mikołaja (cmentarz Braterski)

1918 – 1920

student — Charkówdziś: grom. Charków miasto, rej. Charków, obw. Charków, Ukraina
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]
⋄ prawo, Uniwersytet Charkowski — w 1919 ewakuowany do Sewastopola

ok. 1913 – 1914

proboszcz — Buskodziś: Busko‑Zdrój, gm. Busko‑Zdrój, pow. Busko‑Zdrój, woj. świętokrzyskie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2022.05.29]
⋄ cerkiew OR

od 17.06.1913

proboszcz — Płońskdziś: gm. Płońsk miasto, pow. Płońsk, woj. mazowieckie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2021.12.18]
⋄ parafia OR pw. św. Marii Magdaleny

od 22.02.1913

proboszcz — Miechówdziś: gm. Miechów, pow. Miechów, woj. małopolskie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]
⋄ parafia OR pw. Opieki Najświętszej Maryi Panny

01.11.1906 – ok. 1913

duszpasterz — Łęczycadziś: gm. Łęczyca miasto, pow. Łęczyca, woj. łódzkie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]
⋄ cerkiew OR pw. św. Mikołaja Cudotwórcy ⋄ dekanat OR Warszawa 3. okr.nazwa dekanatu prawosławnego
dziś: woj. mazowieckie, Polska

więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2021.12.19]

duszpasterz — Sopoćkiniedziś: ssow. Sopoćkinie, rej. Grodno, obw. Grodno, Białoruś
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.11.27]
⋄ parafia OR pw. Przemienienia Pańskiego — pomocnik proboszcza

22.10.1906

prezbiter (pl. kapłan, i.e. jerej) — Rosyjska Cerkiew Prawosławna ⋄ Rosyjska Cerkiew Prawosławna — chirotonia kapłańska, i.e. święcenia prezbiteratu, poprzedzona 21.10.1906 chirotonią diakońską

od 01.07.1904

psalmista — Słupcadziś: gm. Słupca, pow. Słupca, woj. wielkopolskie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]
⋄ cerkiew OR pw. św. Mikołaja Cudotwórcy

01.09.1902 – 01.05.1904

psalmista — Łęczycadziś: gm. Łęczyca miasto, pow. Łęczyca, woj. łódzkie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]
⋄ cerkiew OR pw. św. Mikołaja Cudotwórcy ⋄ dekanat OR Warszawa 3. okr.nazwa dekanatu prawosławnego
dziś: woj. mazowieckie, Polska

więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2021.12.19]
 — także: prefekt szkół powszechnych

01.08.1901 – 1902

psalmista — Sahryńdziś: gm. Werbkowice, pow. Hrubieszów, woj. lubelskie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2021.12.18]
⋄ cerkiew OR pw. św. Cyryla i św. Metodego ⋄ dekanat OR Hrubieszów 3. okr.nazwa parafii prawosławnej
dziś: pow. Hrubieszów, woj. lubelskie, Polska

więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2021.08.20]

01.12.1900 – 1901

psalmista — Łukówdziś: gm. Łuków miasto, pow. Łuków, woj. lubelskie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.09.24]
⋄ cerkiew OR pw. św. Mikołaja Cudotwórcy

ok. 1900

psalmista — Szkopydziś: gm. Repki, pow. Sokołów Podlaski, woj. mazowieckie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2023.07.16]
⋄ cerkiew OR pw. Trójcy Świętej

do 1900

student — Chełmdziś: pow. Chełm miasto, woj. lubelskie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]
⋄ filozofia i teologia, Prawosławne Seminarium Duchowne

żonaty — dwie córki

inni związani
szczegółami śmierci

KULHAWIECKliknij by wyświetlić biografię Symeon, STEPANIUKKliknij by wyświetlić biografię Jerzy, GUDKOKliknij by wyświetlić biografię Bazyli (bp Ambroży), NIKATOWKliknij by wyświetlić biografię Aleksy, OSTROUMOWKliknij by wyświetlić biografię Michał (bp Serafin), SAWICKIKliknij by wyświetlić biografię Jarosław, SIENKIEWICZKliknij by wyświetlić biografię Aleksy, GAGALUKKliknij by wyświetlić biografię Antoni (abp Onufry), STROCIUKKliknij by wyświetlić biografię Leoncjusz, BLUMOWICZKliknij by wyświetlić biografię Jan, SZACHMUĆKliknij by wyświetlić biografię Roman (o. Serafin), MIEDWIEDIUKKliknij by wyświetlić biografię Włodzimierz, SMOLENIECKliknij by wyświetlić biografię Aleksander (abp Arseniusz), MARCENKOKliknij by wyświetlić biografię Aleksander (abp Antoni), BORZAKOWSKIKliknij by wyświetlić biografię Aleksander (abp Agapit), DIERNOWKliknij by wyświetlić biografię Anatol (abp Abrahamiusz)

miejsca zagłady
nazwy obozów
(+ nr więźnia)

Ludobójstwo rosyjskie 11.08.1937: 11.08.1937 rosyjski przywódca Józef Stalin nakazał, a szef NKWD Nikołaj Jeżow podpisał, rozkaz nr 00485 o przeprowadzeniu tzw. «operacji polskiej». Na śmierć skazano 139,835 Polaków żyjących w Rosji. Według danych Międzynarodowego Stowarzyszenia Historyczno‑Oświatowego, Dobroczynnego i Obrony Praw Człowieka „Memoriał” (ros. Международное историко‑просветительское, правозащитное и благотворительное общество „Мемориал”), zajmującego się badaniami historycznymi i propagowaniem wiedzy o ofiarach represji rosyjskich — zamordowano 111,091. 28,744 skazano na pobyt w obozach koncentracyjnych — łagrach Gułag. Razem jednak deportowano ponad 100 tys. Polaków, głównie do Kazachstanu, na Syberię, w rejony Charkowa i Dniepropetrowska. Według niektórych historyków liczbę ofiar należy pomnożyć przez co najmniej dwa, bowiem mordowano nie tylko wymienione z nazwiska osoby, ale całe rodziny polskie (wystarczało samo podejrzenie o narodowość polską). Gdy uwzględnić fakt, że podana liczba w zasadzie nie obejmuje ludobójstwa na wschodnich obszarach Rosji (Syberia), to liczba ofiar może wynosić nawet 500,000 Polaków. (więcej na: pl.wikipedia.orgKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2016.03.14]
)

Wielka Czystka 1937: „Wielki terror” (również «Wielka Czystka», zwana także od nazwiska ówczesnego szefa NKWD „Jeżowszczyzną”) — rosyjska państwowa akcja terroru politycznego, zaplanowana i skierowana przeciw milionom niewinnych ofiar — mniejszościom narodowym, bogatszym chłopom (kułacy), osobom uznanym za przeciwników politycznych, oficerom armii, której największe nasilenie miało miejsce od 09.1936 do 08.1938. Szczytowy punkt osiągnęła poczynając od lata 1937, gdy do Kodeksu Karnego wprowadzono art. 58‑14 o „kontrrewolucyjnym sabotażu”, co stało u podstaw „legalizacji” mordów, i 02.07.1937, gdy najwyższe władze Rosji, pod przywództwem Józefa Stalina, wydały dekret o rozpoczęciu akcji przeciw kułakom. Następnie wydano szerego rozkazów wykonawczych NKWD, w tym Nr 00439 z 25.07.1937, rozpoczynający likwidację 25,000‑42,000 Niemców żyjących Rosji (głównie tzw. Niemców nadwołżańskich); Nr 00447 z 30.07.1937 rozpoczynający likwidację „elementów antyrosyjskich”, oraz 00485[2] z 11.08.1937 nakazujący mord 139,835 osób narodowości polskiej (ta ostatnia była największą operacją tego typu — objęła 12.5% wszystkich zamordowanych podczas «Wielkiej Czystki», podczas gdy Polacy stanowili 0.4% populacji). Więzionych w obozach koncentracyjnych na Wyspach Sołowieckich, wyspie Anzer czy obozie koncentracyjnym ITŁ BelBałtŁag polskich kapłanów Rosjanie latem 1937 przenieśli do więziennych cel (część w Sankt Petersburgu). Następnie w kilku odrębnych, kapturowych, bandyckich procesach prowadzonych przez tzw. «Trojkę NKWD» (m.in. 09.10.1937, 25.11.1937) wszystkich skazali na karę śmierci i zamordowali w zbiorowych mordach. Strzałami w tył głowy pozbawiono ich życia albo w więzieniu w Sankt Petersburgu, albo bezpośrednio na miejscach pochówku, m.in. w Sandarmoch, czy Lewaszowskim Pustkowiu k. Leningradu, gdzie ich ciała wrzucono do zbiorowych dołów. Innych kapłanów aresztowany w miejscach, gdzie posługali, a następnie mordowano w okolicznych centralach NKWD (np. w Mińsku na Białorusi), po równie ludobójczych procesach przeprowadzanych przez wspomniany sąd kapturowy «Trojka NKWD».

ITŁ SLON: Rosyjski ros. Исправи́тельно‑Трудово́й Ла́герь (pl. Poprawczy Obóz Pracy) ITŁ ros. Солове́цкий ла́герь осо́бого назначе́ния Ла́герь (pl. Sołowiecki Obóz Specjalnego Przeznaczenia) SŁON, zwany też potocznie „Sołówki” — obóz koncentracyjny i niewolniczej pracy przymusowej (w ramach kompleksu później nazwanego Gułag) — z siedzibą na Wyspach Sołowieckich w obw. archangielskim. Założony 13.10.1923 w znanym prawosławnym monasterze. W latach 1920. jeden z pierwszych i największy obóz koncentracyjny w Rosji. Miejsce niewolniczej pracy więźniów przy wyrębie lasów, w tartakach, wydobyciu torfu, połowie ryb, pracach załadunkowych Kolejowej Magistrali Murmańskiej, przy budowie dróg, produkcji żywności i dóbr konsumpcyjnych, przy rozpoczęciu budowy kanału Morze Białe ‑ Bałtyk, etc. Koncepcja późniejszego systemu rosyjskich obozów koncentracyjnych Gułag swój początek prawd. bierze właśnie w obozach na Wyspach Sołowieckich — stamtąd przeniosła się na obszar objęty budową kanału Morze Białe ‑ Bałtyk, czyli ITŁ BelBałtŁag, a stamtąd dalej, na cały obszar państwa rosyjskiego. Od sieci obozów na Wyspach Sołowieckich — zwanych także archipelagiem Wysp Sołowieckich — prawd. pochodzi też pojęcie „Archipelagu Gułag” stworzone przez Aleksandra Sołżenicyna. Szacuje się, że przez obozy koncentracyjne Wysp Sołowieckich przeszło od dziesiątek do setek tysięcy więźniów. W szczytowym okresie przetrzymywano w nim ok. 72,000 więźniów: e.g. 14,810 (12.1927); 12,909 (03.1928); 65,000 (1929); 53,123 (01.01.1930); 63,000 (01.06.1930); 71,800 (01.01.1931); 15,130 (1932); 19,287 (1933) — z których zamordowanych miało być ok. 43,000, w tym w latach 1937‑1938 ok. 9.500 więźniów wywieziono z obozu i zamordowano w kilku miejscach zbiorowych egzekucji, w tym w Sandarmoch, Krasnym Borze i Łodiejnoje Pole. Wśród nich było wielu kapłanów katolickich i prawosławnych. Po dojściu w 1933 do władzy w Niemczech partii narodowo‑socjalistycznej podobóz ITŁ SŁON odwiedziła niemiecka delegacja, „podpatrując” rozwiązania, które potem zostały wykorzystane w niemieckich obozach koncentracyjnych. Funkcjonował do 04.12.1933, z przerwą od 16.11.1931 do 01.01.1932, gdy był i potem stał się podobozem obozu ITŁ BelBałtŁag. Jako taki działał do 1939 (od 1936 jako więzienie). (więcej na: old.memo.ruKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2024.04.08]
)

ITŁ BelBałtŁag: Rosyjski ros. Исправи́тельно‑Трудово́й Ла́герь (pl. Poprawczy Obóz Pracy) ITŁ ros. Беломоро‑Балтийский (pl. Białomorsko‑Bałtycki) — obóz koncentracyjny i niewolniczej pracy przymusowej (w ramach kompleksu Gułag) —z siedzibą w miejscowości Miedwieżjegorsk nad jeziorem Onega, a w 1933‑1934 także w miejscowości Nadwojcy (obie wówczas w rep. karelo‑fińskiej, dziś rep. karelskiej). Założony 16.11.1931, na bazie b. obozu ITŁ SŁON (m.in. na wyspach Sołowieckich na Morzu Białym). Więźniowie niewolniczo pracowali nad budową kanału między Morzem Białym a Morzem Bałtyckim (otwarty 30.06.1933). Później, w ramach obsługi powstałego Kombinatu Biełomorsko‑Bałtyckiego, zarządzanego przez zbrodnicze GPU (potem ludobójcze NKWD) pracowali niewolniczo nad wyrębem lasów, w tartakach, przy budowie fabryk wyrobów drewnianych i produkcji papieru, konstrukcji elektrowni wodnych (Tułomskiej i Onda), fabryki niklu i gorzelni alkoholu, budowy portów, oraz układaniu linii kolejowych, etc. Jednym z kierowników obozu był Żyd, Naftali Frenkel, uznawany za pomysłodawcę systemu Gułag. W szczytowym okresie przetrzymywano w nim ok. 110,000 więźniów: e.g. 107,900 (12.1932); 70,373 (01.01.1934); 66,418 (01.01.1935); 90,290 (01.01.1936); 58,965 (01.01.1937); 79,232 (01.10.1938); 86,567 (01.01.1939); 71,269 (01.01.1941); 67,928 (15.06.1941). W 1938 wśród nich było 3,946 kobiet. Według oficjalnych danych przy samej konstrukcji kanału zginęło 12,300 — według danych nieoficjalnych od 50,000 do 300,000. Obóz funkcjonował do 18.09.1941, a całe przedsięwzięcie — pod względem ekonomicznym — okazało się porażką. (więcej na: www.gulagmuseum.orgKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2014.05.09]
, en.wikipedia.orgKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2014.05.09]
)

Gułag: Akronim Gułag pochodzi od ros. Главное управление исправительно‑трудовых лагерей и колоний (pl. Główny Zarząd Poprawczych Obozów Pracy). Sieć rosyjskich obozów koncentracyjnych niewolniczej pracy przymusowej formalnie założony został decyzją najwyższych władz rosyjskich 27.06.1929. Kontrolę przejęło OGPU, poprzednik ludobójczego NKWD (od 1934) i MGB (od 1946). Poszczególne łagry (obozy) powstawały często w oddalonych, słabo zaludnionych obszarach, na których budowano ważne dla rosyjskiego państwa obiekty przemysłowe lub transportowe. Modelem stała się pierwsza „wielka budowa komunizmu”, czyli Kanał Białomorsko‑Bałtycki (1931‑1932), a za twórcę ukształtowanego tam systemu wykorzystania niewolniczej pracy przymusowej w ramach Gułagu, uznawany jest Naftali Frenkel, żydowskiego pochodzenia, który przeszedł do historii jako autor zasady „Z więźnia musimy wycisnąć wszystko w ciągu pierwszych trzech miesięcy — potem nic nam po nim”. Miał być twórcą, wg Aleksandra Sołżenicyna, tzw. „systemu kotłów”, czyli uzależnienia racji żywnościowych od wypracowania określonej liczby procent normy. W zarządzanym przez niego obozie ITŁ BelBałtŁag ukuto pojęcie ZEK — więzień — i.e. ros. заключенный‑каналоармеец (pl. kanałowy żołnierz), które przyjęło się jako określenie więźnia rosyjskich obozów niewolniczej pracy przymusowej. Jednorazowo w obozach Gułag przetrzymywano do 12 mln więźniów, czyli ok. 5% ludności Rosji. Sołżenicyn w książce „Archipelag GUŁag” szacował, że w Gułag do 1956 uśmiercono ok. 60 mln ludzi. Formalnie rozwiązany 20.01.1960. (więcej na: pl.wikipedia.orgKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2014.05.09]
)

IL Drosendorf: niem. „Internierungslager” (pl. „obóz internowania”) założony w Dolnej Austrii przez Cesarstwo Austro‑Węgierskie na początku I wojny światowej w 08.1914 w specjalnie dostosowanym do przeznaczenia budynku spichlerza zbożowego. Później dostawiono baraki obozowe, z których jeden stał się obozowym szpitalem. Przy ich budowie — a także do pomocy lokalnym rolnikom — wykorzystywano internowanych. Obóz, zaplanowany na ok. 1,700 osób, początkowo mieścił ok. 650 jeńców, głównie Rosjan i Serbów. Po rozpoczęciu wojny austriacko‑włoskiej 23.05.1915, większość obozu ewaukowano, by zwolnic miejsce dla „Reichsitaliano”, czyli włoskich Niemców. Wówczas po rozbudowie w obozie mogło przebywać do 2,000 jeńców, głównie Włochów, ale także innych nacji. Obóz zakończył działalność po zakończeniu wojny, w 11.1918. (więcej na: de.wikipedia.orgKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2023.07.16]
)

źródła

osobowe:
drevo-info.ruKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2020.09.24]
, pravoslavnoe-duhovenstvo.ruKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2020.09.24]
, kuz3.pstbi.ruKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2020.09.24]

bibliograficzne:
Hierachia, kler i pracownicy Kościoła Prawosławnego w XIX‑XXI wieku w granicach II Rzeczypospolitej i Polski powojennej”, ks. Grzegorz Sosna, m. Antonina Troc-Sosna, Warszawa–Bielsk Podlaski 2017
pierwotnych (oryginalnych) zdjęć:
pravoslavnoe-duhovenstvo.ruKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2020.09.24]
, levashovo-hram.ruKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2020.09.24]
, alexandrtrofimov.ruKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2020.09.24]
, alexandrtrofimov.ruKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2020.09.24]

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli na Pana/Pani urządzeniu działa klient programu pocztowego — taki jak Mozilla Thunderbird, Windows Mail czy Microsoft Outlook, opisanych m.in. WikipediiPatrz:
pl.wikipedia.org
 — proszę spróbować wybierając link poniżej:

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORAKliknij i spróbuj wywołać własnego klienta poczty E-majlową

Jeśli natomiast Pan/Pani nie posiada takowego klienta na swoim urządzeniu lub powyższy link nie jest aktywny proszę wysłać Emajl do Kustosza/Administratora za pomocą używanego przez Pana/Panią konta — w stosowanym programie do wysyłania korespondencji — na poniższy adres:

ADRES EMAJL

jako temat podając:

MARTYROLOGIUM: PANASIEWICZ Emilian

Powrót do przeglądania życiorysu:

kliknij by powrócić do życiorysuKliknij by powrócić do życiorysu