• MATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneMATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
link to OUR LADY of PERPETUAL HELP in SŁOMCZYN infoLOGO PORTALU

Rzymskokatolicka Parafia
pw. św. Zygmunta
05-507 Słomczyn
ul. Wiślana 85
dekanat konstanciński
archidiecezja warszawska

  • św. ZYGMUNT: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
LINK do Nu HTML Checker

pełna lista:

wyświetlKliknij by wyświetlić pełną listę

displayClick to display full list in English

BIAŁA KSIĘGA
Martyrologium duchowieństwa — Polska

XX w. (lata 1914 – 1989)

dane osobowe

wersja:

EnglishClick to display this bio in English

link to PERSONAL RECORD - ENGLISH VERSIONClick to display this bio in English
  • OPIATOWSKI Henryk, źródło: www.polacyizydzi.com, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOOPIATOWSKI Henryk
    źródło: www.polacyizydzi.com
    zasoby własne
  • OPIATOWSKI Henryk - Ok. 1939, Wilno?, źródło: gmnr1.pdt.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOOPIATOWSKI Henryk
    Ok. 1939, Wilno?
    źródło: gmnr1.pdt.pl
    zasoby własne
  • OPIATOWSKI Henryk, źródło: gmnr1.pdt.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOOPIATOWSKI Henryk
    źródło: gmnr1.pdt.pl
    zasoby własne

nazwisko

OPIATOWSKI

imiona

Henryk

  • OPIATOWSKI Henryk - Nagrobek, cmentarz parafialny, Bielsk Podlaski, źródło: www.blogmedia24.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOOPIATOWSKI Henryk
    Nagrobek, cmentarz parafialny, Bielsk Podlaski
    źródło: www.blogmedia24.pl
    zasoby własne
  • OPIATOWSKI Henryk - Tablica pamiątkowa, mazoleum, cmentarz parafialny, Bielsk Podlaski, źródło: groby.radaopwim.gov.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOOPIATOWSKI Henryk
    Tablica pamiątkowa, mazoleum, cmentarz parafialny, Bielsk Podlaski
    źródło: groby.radaopwim.gov.pl
    zasoby własne

funkcja

kapłan diecezjalny

wyznanie

Kościół łaciński (rzymskokatolicki)więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2014.09.21]

diecezja / prowincja

archidiecezja wileńskawięcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2013.05.19]

diecezja pińskawięcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2013.05.19]

ordynariat polowy Wojska Polskiegowięcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2014.12.20]

data i miejsce śmierci

15.07.1943

las Pilickidziś: gm. Bielsk Podlaski, pow. Bielsk Podlaski, woj. podlaskie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]

szczegóły śmierci

Po niemieckim najeździe na Rzeczpospolitą 01.09.1939 (Rosjanie zaatakowali Polskę 17 dni później), po rozpoczęciu II wojny światowej, kapelan 1. Pułku Piechoty Legionów im. Józefa Piłsudskiego, w stopniu kapitana. Pułk, zmobilizowany w 08.1939 w składzie 1. Dywizji Piechoty Legionów Grupy Operacyjnej „Wyszków”, początkowo walczył z Niemcami nad Narwią i Bugiem.

10.09.1939 rozpoczął odwrót w kierunku Białej Podlaskiej.

11‑12.09.1939 stoczył walkę o Kałuszyn ponosząc ciężkie straty.

13‑14.09.1939 walczył pod Stoczkiem.

14.09.1939 podczas natarcia na Trzciniec w zasadzie przestał istnieć jako samodzielna jednostka.

Resztki pułku skapitulowały 23‑24.09.1939.

Uniknął internowania.

Powrócił w strony rodzinne, do Domanowa.

Tam, podczas najpierw rosyjskiej, a po 06.1941 niemieckiej, okupacji posługiwał w okolicznych parafiach.

Współpracował jako kapelan z polskim ruchem oporu — Związkiem Walki Zbrojnej ZWZ i Armii Krajowej AK (część Polskiego Państwa Podziemnego).

Ukrywał polskich partyzantów.

Po niemieckim ataku 22.06.1941 na uprzedniego sojusznika, Rosjan, aresztowany przez Niemców 15.07.1943 za ukrywanie Żydów, którzy uciekali z getta brańskiego, oraz za pomoc rosyjskim uciekinierom z niemieckich obozów — prawd. zadenuncjowany przez kogoś bliskiego jego osobie.

Wywleczony z domu w bieliźnie.

Bity i maltretowany — Niemcy mieli mu powiedzieć: „Będziemy cię krzyżować, tak jak twojego Chrystusa”.

Zawieziony furmanką do siedziby gestapo w Bielsku Podlaskim.

Jeszcze tego samego dnia wywieziony i zamordowany w zbiorowej egzekucji — w ramach eksterminacji polskiej inteligencji regionu Białystok, zwanej Czarnym Lipcem 1943 — m.in. wraz z ks. Antonim Besztą–Borowskim i ks. Ludwikiem Olszewskim.

przyczyna śmierci

zbiorowy mord

sprawstwo

Niemcy

data i miejsce urodzenia

01.06.1907

Domanowodziś: gm. Brańsk, pow. Bielsk Podlaski, woj. podlaskie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2022.01.06]

prezbiterat (święcenia)/
ordynacja

04.06.1933 (kościół pw. św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty w Wilniewięcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2017.05.20]
)

szczegóły posługi

1943

wikariusz {parafia: Brańskdziś: gm. Brańsk, pow. Bielsk Podlaski, woj. podlaskie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.12.11]
, pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny; dek.: Brańskdziś: gm. Brańsk, pow. Bielsk Podlaski, woj. podlaskie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.12.11]
}

1939 – 1943

duszpasterz {parafia: Domanowodziś: gm. Brańsk, pow. Bielsk Podlaski, woj. podlaskie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2022.01.06]
, pw. św. Doroty Panny i Męczennicy; dek.: Brańskdziś: gm. Brańsk, pow. Bielsk Podlaski, woj. podlaskie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.12.11]
}

1939 – 1943

duszpasterz {parafia: Brańskdziś: gm. Brańsk, pow. Bielsk Podlaski, woj. podlaskie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.12.11]
, pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny; dek.: Brańskdziś: gm. Brańsk, pow. Bielsk Podlaski, woj. podlaskie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.12.11]
}

ok. 1938

duszpasterz {Czechosłowacja}, prawd.

1937 – 1938

rezydent {parafia: Choroszczdziś: gm. Choroszcz, pow. Białystok, woj. podlaskie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]
, pw. św. Jana Chrzciciela; dek.: Białystokdziś: pow. Białystok miasto, woj. podlaskie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]
}

1935 – 1936

wikariusz {parafia: Miorydziś: rej. Miory, obw. Witebsk, Białoruś
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]
, pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny; dek.: Miorydziś: rej. Miory, obw. Witebsk, Białoruś
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]
}

wikariusz {parafia: Borodzieniczedziś: ssow. Ciecierki, rej. Brasław, obw. Witebsk, Białoruś
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2022.01.06]
, pw. św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny; dek.: Miorydziś: rej. Miory, obw. Witebsk, Białoruś
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]
}

1933 – 1935

wikariusz {parafia: Landwarówdziś: gm. Landwarów, rej. Troki, okr. Wilno, Litwa
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2022.01.06]
, pw. Zwiastowania i Nawiedzenia Najświętszej Maryi Pannie; dek.: Trokitakże: Nowe Troki
dziś: gm. Troki, rej. Troki, okr. Wilno, Litwa

więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2021.12.19]
}

1933

wikariusz {parafia: Lackdziś: rej. Szczuczyn, obw. Grodno, Białoruś
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2022.01.06]
, pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika; dek.: Wasiliszkidziś: rej. Szczuczyn, obw. Grodno, Białoruś
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2021.12.19]
}

do 1933

student {Wilnodziś: rej. Wilno miasto, okr. Wilno, Litwa
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2021.12.19]
, filozofia i teologia, Seminarium Duchowne}

uwagi

Nie jest jasne, w jaki sposób został kapelanem 1. Pułku Piechoty Legionów.

Jego nazwisko nie figuruje w liście kapelanów Wojska Polskiego (rzeczywistych i rezerwy) nominowanych do 09.1939.

Zatem nie mógł podlegać mobilizacji w 08.1939.

Być może ochotniczo przyłączył się do Pułku podczas relokacji z okolic Wilna na miejsce mobilizacji w lasach między Narwią i Bugiem.

Ale możliwe też jest, że przyłączył się podcza wycofywania Pułku na południe, podczas walk z Niemcami, acz linia wycofywania znajdowała się ok. 50 km na zachód od jego miejsca pobytu w Domanowie.

inni związani szczegółami śmierci

BESZTA–BOROWSKIKliknij by wyświetlić biografię Antoni, BURAKKliknij by wyświetlić biografię Marek, KLIMCZAKKliknij by wyświetlić biografię Michał Eugeniusz (o. Dionizy), KOCHANOWSKIKliknij by wyświetlić biografię Feliks, KOZŁOWSKIKliknij by wyświetlić biografię Józef, KUŹMICKIKliknij by wyświetlić biografię Witold, OLSZEWSKIKliknij by wyświetlić biografię Ludwik, PĘZAKliknij by wyświetlić biografię Aleksander, PŁOŃSKIKliknij by wyświetlić biografię Józef, ROSZAKKliknij by wyświetlić biografię Edmund, RUTKOWSKIKliknij by wyświetlić biografię Bronisław, SKOKOWSKIKliknij by wyświetlić biografię Justyn, SZULCKliknij by wyświetlić biografię Józef, SZYPIŁŁOKliknij by wyświetlić biografię Kazimierz

miejsca zagłady
obozy (+ nr więźnia)

las Pilicki: Zbiorowy mord 15.07.1943 ok. 50 mieszkańców Bielska Podlaskiego, w dużej mierze miejscowej inteligencji, w tym 17 dzieci (najmłodsze miało 2 lata) i 3 księży. Razem w dniach 13‑15.07.1943 Niemcy zamordowali ok. 1,000 osób w wielu miastach i wsiach obwodu białostockiego, jak się przypuszcza nieprzypadkowo wybierając datę w okolicy rocznicy bitwy pod Grunwaldem w 1410 r., gdy wojska polskie i litewskie pokonały wojska zakonu krzyżackiego. (więcej na: pl.wikipedia.orgKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2014.12.20]
)

Czarny lipiec 1943: 20.05.1943 nowym niemieckim dowódcą SS und Polizeiführer (pl. dowódca SS i policji) Bezirk (pl. okręg) Białystok, z mianowania niemieckiego gaulaitera Prus Wschodnich, Ericha Kocha, został Otton Hellwig. Natychmiast rozpoczął zakrojoną na szeroką skalę akcję pacyfikacyjną wymierzoną w zamierzeniu w polską partyzantkę. Rzeczywistym celem było przestraszenie ludności polskiej oraz wyeliminowanie polskiej warstwy przywódczej w regionie Białegostoku. Herbert Zimmermann, komendant policji bezpieczeństwa i SD, zastępca dowódcy Einsatzgruppen SS (pl. Grupy Operacyjne) na okręg niem. Bezirk Białystok, wydał rozkaz, aby we wszystkich miastach powiatowych aresztować i rozstrzelać po 19 osób ze środowiska lekarzy, adwokatów, urzędników miejskich i nauczycieli wraz z ich rodzinami. 10.07.1943 do Białegostoku przybyło tzw. „Kommando Müller” (od nazwiska innego zbrodniczego dowódcy, prawd. Hermanna Müllera), w skład którego wchodziły białoruski batalion pomocniczy, oddziały litewskie w mundurach niemieckich, żandarmeria i policja niemiecka oraz Gestapo, i które dokonało szeregu masowych mordów w różnych miejscowościach Bezirk Bialystok (obejmującego m.in. ziemie łomżyńską i grodzieńską). W 07.1943 Niemcy zamordowali ponad 1,000 osób (prawd. ok. 2,000). Tylko 15.07.1943 we wszystkich miastach powiatowych Bezirk Bialystok rozstrzelano po 9 rodzin miejscowej inteligencji, w tym kobiety, starców i dzieci. Wśród ofiar było wielu duchownych: w mordach w lesie Pilickim, lesie Wiszownik, lesie Kosówka, Naumowiczach, Jeziorku, etc. zamordowano co najmniej 15 członków duchowieństwa. (więcej na: www.swzygmunt.knc.plKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2019.10.13]
)

Pomoc Żydom: W czasie II wojny światowej Niemcy na okupowanych ziemiach polskich zabronili udzielania pomocy Żydom pod karą śmierci. Setki kapłanów i duchowieństwa mimo tego takiej pomocy Żydom udzielało. Wielu poniosło śmierć. (więcej na: www.naszdziennik.plKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2013.08.31]
)

Ribbentrop-Mołotow: Ludobójczy rosyjsko–niemiecki pakt przyjaźni między przywódcą rosyjskim Józefem Stalinem i niemieckim Adolfem Hitlerem, podpisany 23.08.1939 w Moskwie przez ministrów spraw zagranicznych Rosji — Wiaczesława Mołotowa — i Niemiec — Joachima von Ribbentropa — który sankcjonował i był bezpośrednią przyczyną niemieckiego i rosyjskiego najazdu na Polskę i rozpoczęcia II wojny światowej w 09.1939. W sensie politycznym pakt był próbą przywrócenia status quo ante sprzed 1914, z jednym wyjątkiem, a mianowicie „handlową” wymianą tzw. „Królestwa Polskiego”, wchodzącego w 1914 w skład Imperium Rosyjskiego, na Galicję Wschodnią (dzisiejszą zachodnią Ukrainę), w 1914 należącą do Imperium Austro–Węgierskiego. Galicję, ze Lwowem, mieli przejąć Rosjanie, „Królestwo Polskie” — pod nazwą Generalnego Gubernatorstwa — Niemcy. Wybuchła w rezultacie „wojna była jedną z największych w historii klęsk i dramatów ludzkości, bo dwie ateistyczne i antychrześcijańskie ideologie: narodowego i międzynarodowego socjalizmu, odrzuciły Boga i Jego piąte przykazanie Dekalogu: Nie zabijaj!” (abp Stanisław Gądecki, 01.09.2019). Ustalenia paktu — wsparte zdradą formalnych sojuszników Polski, Francji i Niemiec, które 12.09.1939 na wspólnej konferencji w Abbeville, zdecydowały o nieudzielaniu pomocy zaatakowanej Polsce i niepodejmowaniu działań zbrojnych wobec Niemiec (co było złamaniem zobowiązań traktatowych z Polską) — zostały sprecyzowane 28.09.1939 w traktacie „o granicach i przyjaźni Niemcy–Rosja”, podpisanym przez tych samych zbrodniarzy. Jednym z jego ustaleń było podzielenie się strefami wpływów w środkowej i wschodniej Europie oraz IV rozbiór Polski. W jednym z tajnych aneksów zapisano: „Obie strony nie będą tolerować na swych terytoriach jakiejkolwiek polskiej propagandy, która dotyczy terytoriów drugiej strony. Będą one tłumić na swych terytoriach wszelkie zaczątki takiej propagandy i informować się wzajemnie w odniesieniu do odpowiednich środków w tym celu”. Skutkiem porozumień była seria spotkań między ludobójczymi organizacjami — niemieckim Gestapo i rosyjskim NKWD, na których dyskutowano koordynację wysiłków w celu eksterminacji polskiej inteligencji i warstw przywódczych (w Niemczech zwane Intelligenzaktion, w Rosji przyjęła formę zbrodni katyńskiej). Skutkiem porozumień była śmierć setek tysięcy polskiej inteligencji, w tym tysięcy przedstawianych kapłanów, i dziesiątków milionów zwykłych ludzi. Skutki tej rosyjsko–niemieckiej umowy trwały do 1989, a i dziś są odczuwalne. (więcej na: pl.wikipedia.orgKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2015.09.30]
)

źródła

osobowe:
polacyratujacyzydow.plKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2016.11.06]
, miory.blog.onet.plKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2013.01.13]
, gmnr1.pdt.plKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2016.11.06]
, www.polacyizydzi.plKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2013.02.15]

bibliograficzne:, „Martyrologia duchowieństwa archidiecezji wileńskiej 1939‑1945”, ks. Tadeusz Krahel, Białystok, 2017, „Spis Kościołów i Duchowieństwa Diecezji Pińskiej w R.P.Kliknij by wyświetlić biografię”, Bp diecezji pińskiej, 1933‑9, drukarnia diecezjalna,
pierwotnych (oryginalnych) zdjęć:
www.polacyizydzi.comKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2014.09.21]
, gmnr1.pdt.plKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2016.11.06]
, gmnr1.pdt.plKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2016.11.06]
, www.blogmedia24.plKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2016.11.06]
, groby.radaopwim.gov.plKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2014.11.14]

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli na Pana/Pani urządzeniu działa klient programu pocztowego — taki jak Mozilla Thunderbird, Windows Mail czy Microsoft Outlook, opisanych m.in. WikipediiPatrz:
pl.wikipedia.org
 — proszę spróbować wybierając link poniżej:

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORAKliknij i spróbuj wywołać własnego klienta poczty E-majlową

Jeśli natomiast Pan/Pani nie posiada takowego klienta na swoim urządzeniu lub powyższy link nie jest aktywny proszę wysłać Emajl do Kustosza/Administratora za pomocą używanego przez Pana/Panią konta — w stosowanym programie do wysyłania korespondencji — na poniższy adres:

ADRES EMAJL

jako temat podając:

MARTYROLOGIUM: OPIATOWSKI Henryk

Powrót do przeglądania życiorysu:

kliknij by powrócić do życiorysuKliknij by powrócić do życiorysu