Rzymskokatolicka Parafia
pw. św. Zygmunta
05-507 Słomczyn
ul. Wiślana 85
dekanat konstanciński
archidiecezja warszawska
pełna lista:
wyświetlKliknij by wyświetlić pełną listę
przeszukujKliknij by wyświetlić listę z selekcją kategorii
displayClick to display full list in English
searchClick to display selectable list in English
Martyrologium duchowieństwa — Polska
XX w. (lata 1914 – 1989)
dane osobowe
nazwisko
ŻURAWSKI
inne wersje nazwiska
ŻÓRAWSKI
imiona
Czesław
funkcja
kapłan diecezjalny
wyznanie
Kościół łaciński (rzymskokatolicki) RKwięcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2014.09.21]
diecezja / prowincja
diecezja płockawięcej na
www.diecezjaplocka.pl
[dostęp: 2013.05.19]
diecezja siedleckawięcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.09.18]
ordynariat polowy Wojska Polskiego RKwięcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2014.12.20]
data i miejsce
śmierci
09.1939
(terytorium Wołynia)dziś: Ukraina
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2021.12.19]
alt. daty i miejsca
śmierci
04.1940, 05.1940, 06.1940, 1940
NKWD Mińsksiedziba przy ul. Sowieckiej 17
dziś: Aleja Niezależności 17, rej. Mińsk, obw. miasto Mińsk, Białoruś
więcej na
be.wikipedia.org
[dostęp: 2025.02.18]
Wilnodziś: rej. Wilno miasto, okr. Wilno, Litwa
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2021.12.19]
szczegóły śmierci
01.01.1939 mianowany kapelanem rezerwy Wojska Polskiego (na czas wojny).
Zmobilizowany do Wojska Polskiego w 08.1939.
Po niemieckiej inwazji na Rzeczpospolitą 01.09.1939 i rozpoczęciu II wojny światowej, uciekając przed wojskami niemieckimi wyjechał do Pułtuska, a stamtąd do Warszawy.
06.09.1939 udał się do Siedlec, gdzie dostał nominację na wikariusza diecezji siedleckiej.
Stamtąd udał się do parafii Turów (pow. Radzyń), a następnie w stronę Terespola.
Dalsze losy niepewne.
Prawd. udał się w kierunku Lwowa, a potem na Wołyń, bowiem tam miał brata, policjanta.
Tam zastała go rosyjska inwazja na Polskę 17.09.1939.
Zatrzymany przez żołdaków rosyjskich i wywieziony prawd. do lasu, gdzie został zamordowany (słyszano strzały).
alt. szczegóły śmierci
Według innej wersji zmobilizowany w 08.1939, z przydziałem — jako kapelan— do wojskowego więzienia śledczego w Wilnie. Aresztowany przez Rosjan w 1939/1940. Zamordowany w 04‐05.1940, w ramach «ludobójstwa katyńskiego», prawd. w Mińsku, jako jedna z ofiar do dziś nieznanej tzw. «białoruskiej listy katyńskiej», a zwłoki pochowano w uroczysku Kuropaty.
Według jeszcze innej zamordowany w Wilnie.
przyczyna śmierci
mord
sprawstwo
Rosjanie
miejsca i wydarzenia
NKWD MińskKliknij by przejść do opisu, KuropatyKliknij by przejść do opisu, Ribbentrop‐MołotowKliknij by przejść do opisu, Encykliki Piusa XIKliknij by przejść do opisu
data i miejsce
urodzenia
09.06.1906
Elżbiecindziś: Krasne‐Elżbiecin, gm. Krasne, pow. Przasnysz, woj. mazowieckie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2021.12.19]
rodzice
ŻURAWSKI Kazimierz
🞲 ?, ? — 🕆 ?, ?
WALERYCH Anna
🞲 ?, ? — 🕆 ?, ?
chrzest
15.06.1906
Węgrzynowodziś: gm. Płoniawy‐Bramura, pow. Maków Mazowiecki, woj. mazowieckie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2021.12.19]
kościół RK pw. Ducha Świętego
prezbiterat (święcenia)
ordynacja
19.06.1932
Płockdziś: pow. Płock miasto, woj. mazowieckie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]
katedra RK pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Pannywięcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2014.11.14]
szczegóły posługi
1936 – 1939
wikariusz — Maków Mazowieckidziś: gm. Maków Mazowiecki miasto, pow. Maków Mazowiecki, woj. mazowieckie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2021.08.06] ⋄ kościół RK pw. Bożego Ciała ⋄ parafia RK pw. św. Józefa ⋄ dekanat RK Maków Mazowieckidziś: gm. Maków Mazowiecki miasto, pow. Maków Mazowiecki, woj. mazowieckie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2021.08.06]
1932 – 1936
wikariusz — Różandziś: gm. Różań, pow. Maków Mazowiecki, woj. mazowieckie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2021.12.18] ⋄ parafia RK pw. św. Anny ⋄ dekanat RK Maków Mazowieckidziś: gm. Maków Mazowiecki miasto, pow. Maków Mazowiecki, woj. mazowieckie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2021.08.06]
do 1932
student — Płockdziś: pow. Płock miasto, woj. mazowieckie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31] ⋄ filozofia i teologia, Seminarium Duchowne
inni związani
szczegółami śmierci
CIEŚLAKliknij by wyświetlić biogram Feliks, JASTRZĘBSKIKliknij by wyświetlić biogram Stanisław, KUREKKliknij by wyświetlić biogram Stanisław, MALINOWSKIKliknij by wyświetlić biogram Klemens, STANISŁAWSKIKliknij by wyświetlić biogram Stefan Tadeusz, SZCZERBICKIKliknij by wyświetlić biogram Fabian, SZUMOWSKIKliknij by wyświetlić biogram Marian Ryszard, ŻYLIŃSKIKliknij by wyświetlić biogram Bolesław
miejsca i wydarzenia
opisy
NKWD Mińsk: W 04‐05.1940 roku rosyjska ludobójcza organizacja NKWD rozstrzelała na Białorusi — w ramach «ludobójstwa katyńskiego 1940» — ok. 3,870 Polaków (według niektórych przypuszczeń mogło ich być nawet 4,465). Ludobójstwo to było realizacją decyzji rosyjskich władz komunazistowskich — Biura Politycznego rosyjskiej partii komunazistowskiej — z 05.03.1940 o eksterminacji dziesiątków tysięcy polskiej inteligencji i wojskowych przetrzymywanych w rosyjskich obozach, utworzonych po niemiecko‐rosyjskiej umowie Ribbentrop‐Mołotow i zaborze przez Rosjan połowy Polski z 1939. Po formalnym „wyroku” Specjalne Kolegium NKWD w Moskwie, i.e. ludobójczy rosyjski sąd kapturowy zwany «Trojka NKWD», wysyłał do NKWD na Białorusi listy dyspozycyjne, zawierające nazwiska osób mających być zamordowanymi. W celu realizacji szef NKWD, Ławrentij Beria, wydał 22.03.1940 rozkaz nr 00350 o „rozładowaniu więzień NKWD”, nakazując przetransportowanie skazanych z kilku mniejszych więzień Białorusi do Mińska. Podana liczba ofiar — 3,870 — jest liczbą wyliczoną na podstawie ręcznej notatki Aleksandra Szelepina, ówczesnego szefa rosyjskiego KGB, który 03.03.1959 napisał, iż w 1940 dokonano egzekucji 7,305 Polaków z obozów i więzień Ukrainy i Białorusi; oraz na podstawie tzw. «Ukraińskiej Listy Katyńskiej» («listy Cwietuchina») z 25.11.1940, zawierającej 3,435 nazwisk zamordowanych na Ukrainie. Nie są znane wspomniane listy dyspozycyjne — nie wiadomo nawet, ile ich było: z innych znanych takich list «ludobójstwa katyńskiego» można wywnioskować, że było ich co najmniej 9, a prawd. wielokrotnie więcej. Nie są więc znane osoby, które zostały zamordowane. Wśród nich znalazło się prawd. wiele spośród 1,996 znanych z nazwiska osób, przetransportowanych na początku 1940 z więzień NKWD na Białorusi do Mińska, m.in. z Brześcia (ok. 1,500 osób), Pińska (ok. 500), Baranowicz (ok. 450), acz nie wszystkie. Ofiary mordowano prawd. w Mińsku na Białorusi, w więzieniu wewnętrznym białoruskiej siedziby NKWD przy ul. Sowieckiej 17 (dziś Aleja Niezależności 17) lub w pobliskim więzieniu zwanym „Wołodarka”, na Zamku Piszczałowskim przy ul. Wołodarskiego, w dźwiękoszczelnych piwnicach, pojedynczo, tzw. metodą katyńską, strzałem z pistoletu w potylicę. Zwłoki w większości grzebano prawd. w dołach w uroczysku Kuropaty k. Mińska. Ani Rosjanie ani Białorusini do dnia dzisiejszego nie udostępnili szczegółowych protokołów tego ludobójstwa, będących w ich posiadaniu. (więcej na: pl.wikipedia.orgKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2025.02.17])
Kuropaty: Uroczysko k. Mińska na Białorusi, gdzie odkryto masowe groby ofiar zamordowanych przez rosyjską ludobójczą organizację NKWD w latach 1937‐1941. To także miejsce dokonywania owych mordów — oprócz szczątków ludzkich odkryto tam także łuski i pociski. Ludobójcy z NKWD przywozili tam, w zamkniętych samochodach, skazańców i tam ich rozstrzeliwali. Mordy przeprowadzane były także w innych miejscach Mińska, m.in. prawd. w Mińsku zamordowani zostali — ramach «Ludobójstwa katyńskiego 1940» — Polacy, a ich ciała pogrzebać miano w Kuropatach. Szacunki ilości pomordowanych wahają się od 7,000 (wersja prokuratora generalnego Białorusi) do 250,000, a nawet więcej. Białoruskie władze od kilkudziesięciu lat sabotują wysiłki zmierzające do gruntownego przebadania miejsca ludobójstwa. Archiwa są utajnione. W podręcznikach szkolnych wydanych na Białorusi po 2000 nie ma ani słowa o Kuropatach. (więcej na: pl.wikipedia.orgKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2013.01.17])
Ribbentrop‐Mołotow: Ludobójczy rosyjsko‐niemiecki pakt przyjaźni między przywódcą rosyjskim Józefem Stalinem i niemieckim Adolfem Hitlerem, podpisany 23.08.1939 w Moskwie przez ministrów spraw zagranicznych Rosji — Wiaczesława Mołotowa — i Niemiec — Joachima von Ribbentropa — który sankcjonował i był bezpośrednią przyczyną niemieckiego i rosyjskiego najazdu na Polskę i rozpoczęcia II wojny światowej w 09.1939. W sensie politycznym pakt był próbą przywrócenia status quo ante sprzed 1914, z jednym wyjątkiem, a mianowicie „handlową” wymianą tzw. „Królestwa Polskiego”, wchodzącego w 1914 w skład Imperium Rosyjskiego, na Galicję Wschodnią (dzisiejszą zachodnią Ukrainę), w 1914 należącą do Imperium Austro‐Węgierskiego. Galicję, ze Lwowem, mieli przejąć Rosjanie, „Królestwo Polskie” — pod nazwą Generalnego Gubernatorstwa — Niemcy. Wybuchła w rezultacie „wojna była jedną z największych w historii klęsk i dramatów ludzkości, bo dwie ateistyczne i antychrześcijańskie ideologie: narodowego i międzynarodowego socjalizmu, odrzuciły Boga i Jego piąte przykazanie Dekalogu: Nie zabijaj!” (abp Stanisław Gądecki, 01.09.2019). Ustalenia paktu — wsparte zdradą formalnych sojuszników Polski, Francji i Niemiec, które 12.09.1939 na wspólnej konferencji w Abbeville, zdecydowały o nieudzielaniu pomocy zaatakowanej Polsce i niepodejmowaniu działań zbrojnych wobec Niemiec (co było złamaniem zobowiązań traktatowych z Polską) — zostały sprecyzowane 28.09.1939 w traktacie „o granicach i przyjaźni Niemcy‐Rosja”, podpisanym przez tych samych zbrodniarzy. Jednym z jego ustaleń było podzielenie się strefami wpływów w środkowej i wschodniej Europie oraz IV rozbiór Polski. W jednym z tajnych aneksów zapisano: „Obie strony nie będą tolerować na swych terytoriach jakiejkolwiek polskiej propagandy, która dotyczy terytoriów drugiej strony. Będą one tłumić na swych terytoriach wszelkie zaczątki takiej propagandy i informować się wzajemnie w odniesieniu do odpowiednich środków w tym celu”. Skutkiem porozumień była seria spotkań między ludobójczymi organizacjami — niemieckim Gestapo i rosyjskim NKWD, na których dyskutowano koordynację wysiłków w celu eksterminacji polskiej inteligencji i warstw przywódczych (w Niemczech zwane «Intelligenzaktion», w Rosji przyjęła formę zbrodni katyńskiej). Skutkiem porozumień była śmierć setek tysięcy polskiej inteligencji, w tym tysięcy przedstawianych kapłanów, i dziesiątków milionów zwykłych ludzi. Skutki tej rosyjsko‐niemieckiej umowy trwały do 1989, a i dziś są odczuwalne. (więcej na: pl.wikipedia.orgKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2015.09.30])
Encykliki Piusa XI: Wobec powstania w Europie dwóch systemów totalitarnych, które zdawały się ze sobą konkurować, acz więcej było między nimi podobieństw niż sprzeczności, papież Pius XI wydał w 03.1937 (w ciągu 5 dni) dwie encykliki. W wydanej 14.03.1938 „Mit brennender Sorge” (pl. „Z palącą troską”) potępił narodowy socjalizm panujący w Niemczech. Pisał: „Kto idąc za wierzeniami starogermańsko — przedchrześcijańskimi, na miejsce Boga osobowego stawia różne nieosobowe fatum, ten przeczy mądrości Bożej i Opatrzności […], kto wynosi ponad skalę wartości ziemskie: rasę albo naród, albo państwo, albo ustrój państwa, przedstawicieli władzy państwowej albo inne podstawowe wartości ludzkiej społeczności, […] i czyni z nich najwyższą normę wszelkich wartości, także religijnych, i oddaje się im bałwochwalczo, ten […] daleki jest od prawdziwej wiary w Boga i od światopoglądu odpowiadającego takiej wierze”. 19.03.1937 wydał „Divini Redemptoris” (pl. „Boski Odkupiciel”), w której poddał krytyce komunizm rosyjski, materializm dialektyczny i teorię walki klas. Pisał: „Komunizm pozbawia człowieka wolności, a więc duchowej podstawy wszelkich norm życiowych. Odbiera osobie ludzkiej całą jej godność i wszelkie moralne oparcie, z którego pomocą mogłaby się przeciwstawić naporowi ślepych namiętności […] To nowa ewangelia, którą bolszewicki i bezbożny komunizm głosi jako orędzie zbawienia i odkupienia ludzkości”… Pius XI domagał się poddania stanowionego prawa ludzkiego naturalnemu prawu Bożemu, zalecał wcielanie w życie ideału państwa i społeczeństwa chrześcijańskiego, i wzywał katolików do oporu. Dwa lata później narodowo socjalistyczne Niemcy i komunistyczna Rosja porozumiały się i wywołały II wojnę światową. (więcej na: pl.wikipedia.orgKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2023.05.28], pl.wikipedia.orgKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2023.05.28])
źródła
osobowe:
sw.gov.plKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2015.09.30], metryki.genealodzy.plKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2025.03.01], www.ordynariat.wp.mil.plKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2012.12.28]
bibliograficzne:
„Martyrologium duchowieństwa diecezji płockiej w latach II wojny światowej 1939‐1945”, ks. Michał Marian Grzybowski, Włocławek–Płock 2002
„Martyrologium polskiego duchowieństwa rzymskokatolickiego pod okupacją hitlerowską w latach 1939‐1945”, Wiktor Jacewicz, Jan Woś, tom I‐V, Akademia Teologii Katolickiej, 1977‐1981
pierwotnych (oryginalnych) zdjęć:
www.katedrapolowa.plKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2014.01.16]
Jeśli na Pana/Pani urządzeniu działa klient programu pocztowego — taki jak Mozilla Thunderbird, Windows Mail czy Microsoft Outlook, opisanych m.in. w WikipediiPatrz:
pl.wikipedia.org — proszę spróbować wybierając link poniżej:
LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORAKliknij i spróbuj wywołać własnego klienta poczty E–majlowej
Jeśli natomiast Pan/Pani nie posiada takowego klienta na swoim urządzeniu lub powyższy link nie jest aktywny proszę wysłać Emajl do Kustosza/Administratora za pomocą używanego przez Pana/Panią konta — w stosowanym programie do wysyłania korespondencji — na poniższy adres:
jako temat podając:
MARTYROLOGIUM: ŻURAWSKI Czesław
Powrót do przeglądania życiorysu:
Kliknij by powrócić do życiorysu