• MATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneMATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
link to OUR LADY of PERPETUAL HELP in SŁOMCZYN infoLOGO PORTALU

Rzymskokatolicka Parafia
pw. św. Zygmunta
05-507 Słomczyn
ul. Wiślana 85
dekanat konstanciński
archidiecezja warszawska

  • św. ZYGMUNT: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
LINK do Nu HTML Checker

pełna lista:

wyświetlKliknij by wyświetlić pełną listę

displayClick to display full list in English

BIAŁA KSIĘGA
Martyrologium duchowieństwa — Polska

XX w. (lata 1914 – 1989)

dane osobowe

wersja:

EnglishClick to display this bio in English

link to PERSONAL RECORD - ENGLISH VERSIONClick to display this bio in English
  • SPERSKI Bolesław; źródło: Roman Dzwonkowski, SAC, „Leksykon duchowieństwa polskiego represjonowanego w ZSRS 1939—1988”, wyd. Towarzystwo Naukowe KUL, 2003, Lublin, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOSPERSKI Bolesław
    źródło: Roman Dzwonkowski, SAC, „Leksykon duchowieństwa polskiego represjonowanego w ZSRS 1939—1988”, wyd. Towarzystwo Naukowe KUL, 2003, Lublin
    zasoby własne

nazwisko

SPERSKI

imiona

Bolesław

  • SPERSKI Bolesław - Tablica pamiątkowa, kościół pw. św. Stanisława, Sankt Petersburg, źródło: ipn.gov.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOSPERSKI Bolesław
    Tablica pamiątkowa, kościół pw. św. Stanisława, Sankt Petersburg
    źródło: ipn.gov.pl
    zasoby własne

funkcja

kapłan diecezjalny

wyznanie

Kościół łaciński (rzymskokatolicki)więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2014.09.21]

diecezja / prowincja

archidiecezja wileńskawięcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2013.05.19]

diecezja wileńskawięcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2013.05.19]

ordynariat polowy Wojska Polskiegowięcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2014.12.20]

akademickie wyróżnienia

magister świętej teologii

honorowe wyróżnienia

kanonik honorowy „de numero”więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2014.11.14]
(katedra wileńskawięcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2014.11.14]
)

data i miejsce śmierci

23.04.1951

Wierchnieuralskdziś: rej. Wierchnieuralsk, obw. czelabiński, Rosja
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2022.01.06]

szczegóły śmierci

W 1902 towarzyszył bpowi Stefanowi Zwierowiczowi na wygnaniu przez rosyjskie władze w Twerze.

Za przyjmowanie do Kościoła Katolickiego prawosławnych i organizowanie polskich szkół aresztowany przez Rosjan i ok. 1912 przez 13 miesięcy przetrzymywany w więzieniach w Wilnie i Pskowie.

W 1914 zmuszony do wyjazdu na emigrację do Kanady.

W 1917 zgłosił się do polskich oddziałów wojskowych organizowanych w Kanadzie i wraz z nimi wyjechał do Francji, gdzie został kapelanem armii gen. Hallera, prawd. 1. Dywizji Strzelców Polskich.

Wiosną 1919 wraz z armią wrócił do Polski.

Wziął prawd. udział w wojnie polsko–ukraińskiej 1918‑9 i wojnie polsko–rosyjskiej 1919‑20, jako kapelan prawd. 13.

Kresowej Dywizji Piechoty Wojska Polskiego.

Po niemieckim i rosyjskim najeździe na Rzeczpospolitą w 09.1939 i rozpoczęciu II wojny światowej, po niemieckim ataku 22.06.1941 na uprzedniego sojusznika, Rosjan, i rozpoczęciu okupacji niemieckiej, wysłany przez abpa Jałbrzykowskiego do Mińska.

Po tygodniu aresztowany przez Niemców i odtransportowany do Wilna.

Tam uczestniczył w akcji pomocy Żydom.

03.03.1942 ponownie aresztowany przez Niemców, wraz z 28 profesorami i 81 klerykami seminarium duchownego w Wilnie.

Do 29.03.1942 przetrzymywany w więzieniu na Łukiszkach, a potem niemieckim obozie koncentracyjnym Szałtupie (do lata 1944).

Po zwolnieniu opuścił w 09.1944 Wilno i wyjechał posługiwać katolikom na ziemiach poza granicami Polski sprzed II wojny światowej, do Rosji.

14.12.1946 aresztowany przez Rosjan w Wilnie.

Oskarżony o prowadzenie działalności wywiadowczej i antyrosyjskiej.

W 08.1947 skazany na 5 lat niewolniczej pracy przymusowej w obozach koncentracyjnych Gułag.

Przetrzymywany w obozie koncentracyjnym — łagrze — Stalinogorsku i prawd. zmuszany do niewolniczej pracy przymusowej w kopalni chromu w Bobrik Donskoj.

Następnie przetransportowany do więzienia we Włodzimierzu nad Klaźmą.

W końcu przetrzymywany w pojedynczej celi w więzieniu w Wierchniouralsku, gdzie zginął.

przyczyna śmierci

eksterminacja

sprawstwo

Rosjanie

data i miejsce urodzenia

05.04.1871

Kończynyzaścianek, miejscowość nieistniejąca
dawn.: prawd. także: Końcuny
dziś: rej. Szyrwinty, okr. Wilno, Litwa

prezbiterat (święcenia)/
ordynacja

1897

szczegóły posługi

ok. 1946

duszpasterz {parafia: Orszadziś: rej. Orsza, obw. Witebsk, Białoruś
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2022.01.06]
}

do 1945

duszpasterz {parafia: Mohylewdziś: obw. Mohylew, Białoruś
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]
}

od 1944

duszpasterz {parafia: Bobrujskdziś: rej. Bobrujsk, obw. Mohylew, Białoruś
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]
}

1936 – 1944

proboszcz {parafia: Wilnodziś: rej. Wilno miasto, okr. Wilno, Litwa
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2021.12.19]
, pw. Wszystkich Świętych; dek.: Wilnodziś: rej. Wilno miasto, okr. Wilno, Litwa
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2021.12.19]
}

1931 – 1936

rektor {kościół: Wilnodziś: rej. Wilno miasto, okr. Wilno, Litwa
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2021.12.19]
, pw. św. Bartłomieja Apostoła; dek.: Wilnodziś: rej. Wilno miasto, okr. Wilno, Litwa
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2021.12.19]
}, także: prefekt Szkoły Handlowej (od 1934)

1927 – 1931

dziekan {dek.: Grodnodziś: rej. Grodno, obw. Grodno, Białoruś}

1927 – 1931

proboszcz {parafia: Grodnodziś: rej. Grodno, obw. Grodno, Białoruś, fara pw. św. Franciszka Ksawerego; dek.: Grodnodziś: rej. Grodno, obw. Grodno, Białoruś}

1921 – 1927

dziekan {dek.: Wołkowyskdziś: rej. Wołkowysk, obw. Grodno, Białoruś
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2022.01.06]
}

1921 – 1927

proboszcz {parafia: Wołkowyskdziś: rej. Wołkowysk, obw. Grodno, Białoruś
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2022.01.06]
, fara pw. św. Wacława Króla i Męczennika; dek.: Wołkowyskdziś: rej. Wołkowysk, obw. Grodno, Białoruś
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2022.01.06]
}

1920 – 1921

proboszcz {parafia: Kobryńdziś: rej. Kobryń, obw. Brześć, Białoruś
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2021.12.18]
, pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny; dek.: Kobryńdziś: rej. Kobryń, obw. Brześć, Białoruś
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2021.12.18]
}

1916 – 1917

proboszcz {parafia: Torontodziś: prow. Ontario, Kanada
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2022.01.06]
, pw. Najświętszej Maryi Panny; Ontario, Kanada}

od 1914

proboszcz {parafia: St. Catharinesdziś: rej. Niagara, prow. Ontario, Kanada
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2022.01.06]
, pw. Najświętszej Maryi Panny Nieustającej Pomocy; Ontario, Kanada}, organizator i pierwszy proboszcz

ok. 1914

duszpasterz {parafia: Wellanddziś: rej. Niagara, prow. Ontario, Kanada
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2022.01.06]
, pw. Apostołów św. Piotra i św. Pawła; Ontario, Kanada}, organizator parafii

1911 – ok. 1912

proboszcz {parafia: Lipniszkidziś: rej. Iwie, obw. Grodno, Białoruś
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]
, pw. św. Kazimierza Królewicza i Wyznawcy; dek.: Wiszniewdziś: ssow. Wiszniew, rej. Wołożyn, obw. Mińsk, Białoruś
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2021.12.19]
}

1907 – 1911

proboszcz {parafia: Żołudekdziś: rej. Szczuczyn, obw. Grodno, Białoruś
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2022.01.06]
, pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny; dek.: Lidadziś: rej. Lida, obw. Grodno, Białoruś
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]
}

1904 – 1907

proboszcz {parafia: Żyrmunydziś: rej. Werenowo, obw. Grodno, Białoruś
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2022.01.06]
, pw. Podwyższenia Krzyża Świętego; dek.: Lidadziś: rej. Lida, obw. Grodno, Białoruś
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]
}

1903 – 1904

prefekt {Lwówdziś: rej. Lwów miasto, obw. Lwów, Ukraina
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]
, Żeńskie Gimnazjum W.M. Prozorowej, Progimnazjum S.A. Kowaluka i Szkoła Kolejowa}

do 1903

kapelan {ordynariusza diecezji chełmińskiej i sandomierskiej, bpa Stefana Zwierowicza}, sekretarz

1897 – 1901

profesor {Wilnodziś: rej. Wilno miasto, okr. Wilno, Litwa
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2021.12.19]
, Seminarium Duchowne}

1894 – 1897

student {Sankt Petersburgdziś: Sankt Petersburg miasto, Rosja
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]
, Cesarska Rzymskokatolicka Akademia Duchowna (1842‑1918)}

1890 – 1894

student {Wilnodziś: rej. Wilno miasto, okr. Wilno, Litwa
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2021.12.19]
, filozofia i teologia, Seminarium Duchowne}

inni związani szczegółami śmierci

ANDRIUŠKAKliknij by wyświetlić biografię Benedykt, ŠEŠKEVIČIUSKliknij by wyświetlić biografię Wincenty

miejsca zagłady
obozy (+ nr więźnia)

Wierchnieuralsk (więzienie): Ciężkie więzienie w Wierchnieuralsku (obwód Czelabińsk). Założone w 1914, za czasów carskich. Od 1925 „politizolator” — więzienie polityczne — początkowo dla więźniów z Wysp Sołowieckich. Zarządzane najpierw przez zbrodnicze OGPU a potem NKWD, stanowiące de–facto część rosyjskiego systemu pracy niewolniczej Gułag. W 1948 przemianowane na więzienie specjalne. Więźniowie polityczni przetrzymywani w nim byli do 1955. (więcej na: ru.wikipedia.orgKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2018.09.02]
)

Gułag: Sieć rosyjskich obozów koncentracyjnych niewolniczej pracy przymusowej. Jednorazowo przetrzymywano w nich do 12 mln więźniów, z których miliony zginęły. (więcej na: pl.wikipedia.orgKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2014.05.09]
)

Włodzimierz (n. Klaźmą): Jedne z najcięższych rosyjskich więzień politycznych, w którym przetrzymywano w wielu kapłanów katolickich.

Szałtupie: W 01.1942, w majątku Szałtupie na Litwie, Niemcy założyli obóz pracy niewolniczej dla polskiego duchowieństwa. Formalny rozkaz wydał litewski kolaborant, szef policji miasta Wilna. Obozem zarządzała niemiecka Tajna Policja Polityczna Gestapo, ale komendantem był inny litewski kolaborant, znany z brutalności i sadyzmu wobec więźniów. 17.10.1942 do obozu przywieziono profesorów Wydziału Teologicznego Uniwersytetu im. Stefana Batorego i Seminarium Duchownego w Wilnie. Oprócz nich w obozie przetrzymywano wileńskich zakonników: karmelitów bosych, jezuitów, misjonarzy, bonifratrów i jednego franciszkanina. Razem ok. 50 osób. Internowani niewolniczo pracowali w gospodarstwie rolnym. W 04.1943 część więźniów zwolniono. Większość pozostała do klęski Niemiec i rozpoczęcia w 07.1944 okupacji rosyjskiej. Kilku w obozie zginęło.

Wilno (Łukiszki): Więzienie w Wilnie wykorzystywany zarówno przez Niemców jak I Rosjan. Miejsce kaźni tysięcy Polaków. Przetrzymywano w nim jednorazowo od 2,000 do 16,000 więźniów. W 06.1941 Rosjanie, po ataku niemieckim, wymordowali większą część więźniów. (więcej na: pl.wikipedia.orgKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2021.12.19]
)

Aresztowania 03.03.1942 (Wilno): 03.03.1942 w Wilnie Niemcy aresztowali 28 profesorów oraz 81 kleryków wileńskiego seminarium duchownego, prawd. z donosu litewskiego. Kilka tygodni później, 26.03.1942, Niemcy i wysługujący się im Litwini aresztowali 9 ojców zakonnych, 5 braci, 2 nowicjuszów i 1 chłopca pomagającego w kuchni, jezuickiego Kolegium Wileńskiego. Wszystkich przetrzymywano w więzieniu Łukiszki w Wilnie. Profesorów 18.03.1942 przewieziono do Wyłkowyszek i tam internowano. W 10.1942 zesłano ich następnie do obozów koncentracyjnych (m. in. Szałtupie, Poniewieżyk). kleryków 04.05.1942 wywieziono na roboty do Niemiec, ale spora część uciekła z transportu. Seminarium duchowne zamknięto. Kilka tygodni po aresztowaniach w seminarium duchownym, 26.03.1942 Niemcy zatrzymali wileńskich zakonników (m.in. oo. jezuitów i misjonarzy św. Wincentego a Paulo), którzy przeszli przez podobną drogę więzienną. (więcej na: www.tygodnik.ltKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2013.05.19]
)

Pomoc Żydom: W czasie II wojny światowej Niemcy na okupowanych ziemiach polskich zabronili udzielania pomocy Żydom pod karą śmierci. Setki kapłanów i duchowieństwa mimo tego takiej pomocy Żydom udzielało. Wielu poniosło śmierć. (więcej na: www.naszdziennik.plKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2013.08.31]
)

Ribbentrop-Mołotow: Ludobójczy rosyjsko–niemiecki pakt przyjaźni między przywódcą rosyjskim Józefem Stalinem i niemieckim Adolfem Hitlerem, podpisany 23.08.1939 w Moskwie przez ministrów spraw zagranicznych Rosji — Wiaczesława Mołotowa — i Niemiec — Joachima von Ribbentropa — który sankcjonował i był bezpośrednią przyczyną niemieckiego i rosyjskiego najazdu na Polskę i rozpoczęcia II wojny światowej w 09.1939. W sensie politycznym pakt był próbą przywrócenia status quo ante sprzed 1914, z jednym wyjątkiem, a mianowicie „handlową” wymianą tzw. „Królestwa Polskiego”, wchodzącego w 1914 w skład Imperium Rosyjskiego, na Galicję Wschodnią (dzisiejszą zachodnią Ukrainę), w 1914 należącą do Imperium Austro–Węgierskiego. Galicję, ze Lwowem, mieli przejąć Rosjanie, „Królestwo Polskie” — pod nazwą Generalnego Gubernatorstwa — Niemcy. Wybuchła w rezultacie „wojna była jedną z największych w historii klęsk i dramatów ludzkości, bo dwie ateistyczne i antychrześcijańskie ideologie: narodowego i międzynarodowego socjalizmu, odrzuciły Boga i Jego piąte przykazanie Dekalogu: Nie zabijaj!” (abp Stanisław Gądecki, 01.09.2019). Ustalenia paktu — wsparte zdradą formalnych sojuszników Polski, Francji i Niemiec, które 12.09.1939 na wspólnej konferencji w Abbeville, zdecydowały o nieudzielaniu pomocy zaatakowanej Polsce i niepodejmowaniu działań zbrojnych wobec Niemiec (co było złamaniem zobowiązań traktatowych z Polską) — zostały sprecyzowane 28.09.1939 w traktacie „o granicach i przyjaźni Niemcy–Rosja”, podpisanym przez tych samych zbrodniarzy. Jednym z jego ustaleń było podzielenie się strefami wpływów w środkowej i wschodniej Europie oraz IV rozbiór Polski. W jednym z tajnych aneksów zapisano: „Obie strony nie będą tolerować na swych terytoriach jakiejkolwiek polskiej propagandy, która dotyczy terytoriów drugiej strony. Będą one tłumić na swych terytoriach wszelkie zaczątki takiej propagandy i informować się wzajemnie w odniesieniu do odpowiednich środków w tym celu”. Skutkiem porozumień była seria spotkań między ludobójczymi organizacjami — niemieckim Gestapo i rosyjskim NKWD, na których dyskutowano koordynację wysiłków w celu eksterminacji polskiej inteligencji i warstw przywódczych (w Niemczech zwane Intelligenzaktion, w Rosji przyjęła formę zbrodni katyńskiej). Skutkiem porozumień była śmierć setek tysięcy polskiej inteligencji, w tym tysięcy przedstawianych kapłanów, i dziesiątków milionów zwykłych ludzi. Skutki tej rosyjsko–niemieckiej umowy trwały do 1989, a i dziś są odczuwalne. (więcej na: pl.wikipedia.orgKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2015.09.30]
)

Wojna polsko-rosyjska 1919—21: Wojna o niepodległość i granice Rzeczpospolitej. Polska odzyskała niepodległość w 1918, ale o granice musiała walczyć z dawnymi potęgami imperialnymi, w szczególności z Rosją. Rosja planowała wzniecenie rewolucji bolszewickiej w krajach zachodu Europy, co stało się przyczyną rozpętania przez nią w 1920 wojny przeciw Polsce. Pokonana został w bitwie warszawskiej, zwanej „cudem nad Wisłą” (jednej z 10 najważniejszych bitew w historii świata, według niektórych historyków), w 08.1920, dzięki której Polska odzyskała część ziem utraconych w ramach rozbiorów Polski w XVIII w., a Europa ocalona została przed ludobójczym komunizmem. (więcej na: pl.wikipedia.orgKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2014.12.20]
)

Wojna polsko-ukraińska 1918—9: Jedna z wojen toczonych przez nowopowstałą Rzeczpospolitą w obronie swoich granic. Pod koniec 1918 na obszarach byłego zaboru austriackiego, w oparciu o ukraińskie oddziały byłej armii austro–węgierskiej, Ukraińcy zaatakowali powstającą Rzeczpospolitą. W szczególności utworzyli zalążki państwowości i zaatakowali Lwów. Dzięki bohaterskiej postawie mieszkańców miasta, w szczególności młodych ludzi — zwanych odtąd orlętami lwowskimi — miasto zostało odbite przez Polaków i przez kilka miesięcy w niezwykły sposób bronione przed atakami ukraińskimi. W 1919 Polska — jej nowo utworzona armia — odepchnęła ukraińskie oddziały na wschód i południe, przejmując kontrolę nad swoimi ziemiami. (więcej na: pl.wikipedia.orgKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2021.12.19]
)

źródła

osobowe:
www.katolicy.euKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2021.12.19]
, krzysztofpozarski.files.wordpress.comKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2019.04.16]

bibliograficzne:, „Martyrologia duchowieństwa archidiecezji wileńskiej 1939‑1945”, ks. Tadeusz Krahel, Białystok, 2017, „Leksykon duchowieństwa polskiego represjonowanego w ZSRS 1939‑1988”, Roman Dzwonkowski, SAC, wyd. Towarzystwo Naukowe KUL, 2003, Lublin,
pierwotnych (oryginalnych) zdjęć:
ipn.gov.plKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2019.02.02]

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli na Pana/Pani urządzeniu działa klient programu pocztowego — taki jak Mozilla Thunderbird, Windows Mail czy Microsoft Outlook, opisanych m.in. WikipediiPatrz:
pl.wikipedia.org
 — proszę spróbować wybierając link poniżej:

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORAKliknij i spróbuj wywołać własnego klienta poczty E-majlową

Jeśli natomiast Pan/Pani nie posiada takowego klienta na swoim urządzeniu lub powyższy link nie jest aktywny proszę wysłać Emajl do Kustosza/Administratora za pomocą używanego przez Pana/Panią konta — w stosowanym programie do wysyłania korespondencji — na poniższy adres:

ADRES EMAJL

jako temat podając:

MARTYROLOGIUM: SPERSKI Bolesław

Powrót do przeglądania życiorysu:

kliknij by powrócić do życiorysuKliknij by powrócić do życiorysu