• MATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneMATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
link to OUR LADY of PERPETUAL HELP in SŁOMCZYN infoLOGO PORTALU

Rzymskokatolicka Parafia
pw. św. Zygmunta
05-507 Słomczyn
ul. Wiślana 85
dekanat konstanciński
archidiecezja warszawska

  • św. ZYGMUNT: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
LINK do Nu HTML Checker

pełna lista:

wyświetlKliknij by wyświetlić pełną listę

displayClick to display full list in English

BIAŁA KSIĘGA
Martyrologium duchowieństwa — Polska

XX w. (lata 1914 – 1989)

dane osobowe

wersja:

EnglishClick to display this bio in English

link to PERSONAL RECORD - ENGLISH VERSIONClick to display this bio in English

nazwisko

BARTCZAK

inne wersje nazwiska

BARCZAK

imiona

Władysław

imiona zakonne

Teodor

  • BARTCZAK Władysław (br. Teodor) - Tablica pamiątkowa, kościół pw. Stygmatów św. Franciszka, Warszawa-Nowe Miasto, źródło: zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOBARTCZAK Władysław (br. Teodor)
    Tablica pamiątkowa, kościół pw. Stygmatów św. Franciszka, Warszawa-Nowe Miasto
    źródło: zasoby własne
  • BARTCZAK Władysław (br. Teodor) - Tablica pamiątkowa, kościół pw. Stygmatów św. Franciszka, Warszawa-Nowe Miasto, źródło: zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFOBARTCZAK Władysław (br. Teodor)
    Tablica pamiątkowa, kościół pw. Stygmatów św. Franciszka, Warszawa-Nowe Miasto
    źródło: zasoby własne

funkcja

brat zakonny

wyznanie

Kościół łaciński (rzymskokatolicki)więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2014.09.21]

zakon

Zakon Braci Mniejszych Konwentualnych (Franciszkanie Konwentualni, Franciszkanie Czarni - OFMConv)więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2014.09.21]

diecezja / prowincja

prowincja Matki Bożej Niepokalanej OFMConvwięcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2014.08.18]

prowincja św. Antoniego z Padwy i bł. Jakuba Strzemię OFMConvwięcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2014.08.18]

data i miejsce śmierci

1941

alt. daty i miejsca śmierci

07.06.1941, 1941-1943

Kaliszdziś: pow. Kalisz miasto, woj. wielkopolskie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]

Sieradzdziś: gm. Sieradz miasto, pow. Sieradz, woj. łódzkie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.09.18]

AL Zweibrückenfilia obozu koncentracyjnego KL Hinzert
dziś: Zweibrücken, kraj Nadrenia–Palatynat, Niemcy

KL Dachauobóz koncentracyjny
dziś: Dachau, rej. Górna Bawaria, kraj Bawaria, Niemcy

więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2016.05.30]

szczegóły śmierci

Po niemieckim i rosyjskim najeździe w 09.1993 na Polskę i rozpoczęciu II wojny światowej, po rozpoczęciu okupacji niemieckiej, znalazł się w klasztorze w Kaliszu — na terenie niemieckiej prowincji Warthegau (Kraj Warty), zorganizowanej na okupowanej przez Niemcach Wielkopolsce i włączonej bezpośrednio do Niemiec.

Tam rozpoczął współpracę z konspiracyjną Narodową Organizacją Bojową NOB (część szeroko rozumianego przyszłego Polskiego Państwa Podziemnego), za wiedzą i wsparciem gwardiana klasztoru w Kaliszu, o. Juliana Stefana Marii Mirochny.

Podczas zatrzymań członków NOB (od 12.1940 w Poznaniu, od 02.1941 w Kaliszu) aresztowany 28.02.1941 wraz z 3 innymi zakonnikami przebywającymi w klasztorze w Kaliszu: br. Franciszkiem Makowskim, br. Józefem Możejko i o. Henrykiem Herbichem.

Przetrzymywany w więzieniu w Kaliszu.

17.10.1941, wraz z br. Franciszkiem Makowskim i br. Józefem Możejko, skazany przez niemiecki sąd doraźny (Sondergericht) w Kaliszu na dwa lata więzienia.

Prawd. w 11.1941 przeniesiony do więzienia w Sieradzu.

Zginął (być może rozstrzelany) w nieznanych okolicznościach.

przyczyna śmierci

eksterminacja

sprawstwo

Niemcy

data i miejsce urodzenia

13.05.1891

Gostyczynadziś: gm. Nowe Skalmierzyce, pow. Ostrów Wielkopolski, woj. wielkopolskie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2021.07.18]

śluby zakonne

01.03.1927 (ostatnie)

szczegóły posługi

zakonnik klasztoru Kalisz (1939‑41), b. zakonnik klasztoru Grodno (1922‑39) — administrator majątku Kiełbasin i ekonom, nowicjat 07.01.1923‑08.01.1924, b. zakonnik klasztoru Horyniec (ok. 1920), w Zakonie od 26.09.1919

inni związani szczegółami śmierci

BINIEWICZKliknij by wyświetlić biografię Jan, GOŁĘBIOWSKIKliknij by wyświetlić biografię Józef, GORAJECKIKliknij by wyświetlić biografię Michał, HERBICHKliknij by wyświetlić biografię Henryk Józef Adam, ŁOPUSZYŃSKIKliknij by wyświetlić biografię Kazimierz Roman, MAKOWSKIKliknij by wyświetlić biografię Franciszek (br. Szymon), MIROCHNAKliknij by wyświetlić biografię Stefan Marian (o. Julian), MOŻEJKOKliknij by wyświetlić biografię Józef (br. Albert Maria), NIEWĘGŁOWSKIKliknij by wyświetlić biografię Stanisław, NOWACKIKliknij by wyświetlić biografię Oktawian Mieczysław Bolesław, ŚWIEŻEWSKIKliknij by wyświetlić biografię Kazimierz, ZABOROWICZKliknij by wyświetlić biografię Stanisław, ZAWADZKIKliknij by wyświetlić biografię Józef

miejsca zagłady
obozy (+ nr więźnia)

Sieradz: Więzienie w Sieradzu wybudowały zaborcze władze rosyjskie w 1836. W 1939, po zajęciu 05.09.1939 Sieradza i rozpoczęciu okupacji przez Niemców, Niemcy początkowo w więzieniu zorganizowali obóz jeniecki dla polskich żołnierzy. W miejscyprzystosowanym do ok. 1,100 więźniów przetrzymywano ok. 3,000 jeńców. Następnie więzienie stało się jednostką nadrzędną względem więzień i aresztów utworzonych przez Niemców na ziemi sieradzkiej w latach 1940‑3, jednym z największych w prowincji niem. Reichsgau Wartheland (pl. Okręg Rzeszy Kraj Warty). Więzienie nazywało się kolejno niem. Justizhaus (pl. dom sprawiedliwości), niem. Zuchthaus, niem. Strafanstalt (pl. zakład karny), niem. Strafanstalt Schieratz — używano także nazwy niem. Stammlager (pl. obóz główny). W sumie w latach 1940‑5 przetrzymywano, w przepełnionych celach, ok. 18,000 osób, skazanych bądź bez wyroku sądowego. Zginęło znacznie ponad 968 znanych z imienia i nazwiska więźniów (największą śmiertelność zanotowano między 03‑10.1942 — 4‑5 dziennie). (więcej na: dlibra.bg.ajd.czest.pl:8080Kliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2022.08.17]
)

KL Hinzert: Niemiecki obóz koncentracyjny w Nadrenii–Palatynacie w Niemczech, w pobliżu miejscowości Hinzert–Pölert, istniejący w latach 1939‑45. Razem przetrzymywano w nim — w tym w ok. 20 podobozach — ok. 13,600 osób, z wielu krajów Europy. Część przetrzymywana była przejściowo, przed wysłaniem do innych obozów, część niewolniczo pracował przy budowie autostrad, utrzymywaniu lotnisk oraz osuszaniu bagien i pracach leśnych. Zginęło ok. 300 osób, w tym ok. 41 Polaków. (więcej na: pl.wikipedia.orgKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2019.04.16]
)

KL Dachau: KL Dachau w niemieckiej Bawarii, założony w 1933, stał się głównym obozem koncentracyjnym dla księży katolickich w czasie II wojny światowej: 09.11.1940 Reichsführer–SS Heinrich Himmler, szef SS, Gestapo i niemieckiej policji, w wyniku interwencji Watykanu, podjął decyzję o przeniesieniu wszystkich duchownych przetrzymywanych w różnych obozach koncentracyjnych do obozu KL Dachau. Pierwsze większe transporty miały miejsce 08.12.1940. W KL Dachau Niemcy więzili ok. 3,000 kapłanów, w tym ok. 1,800 polskich. Kapłanów zmuszano do niewolniczej pracy na tzw. „Plantagach”, czyli placach polowych, przy budowach, m.in. krematorium. W barakach więziennych panował głód, szczególnie w latach 1941‑2, zimą przejmujące zimno a latem nieznośny upał. Więźniowie zapadali na choroby, w szczególności gruźlicę. Na wielu przeprowadzano zbrodnicze „eksperymenty medyczne” — in 11.1942 ok. 20 kapłanów otrzymało zastrzyki z flegmony; od 07.1920 do 05.1944 ok. 120 poddanych zostało eksperymentom malarycznym. Ponad 750 polskich duchownych zostało przez Niemców zamordowanych, w tym wielu zagazowanych w ośrodku eutanacyjnym Scholoss Hartheim w Austrii. System obozów KL Dachau w szczytowym momencie miał ok. 100 podobozów niewolniczej pracy przymusowej — w południowych Niemczech i Austrii. Udokumentowanych zostało ok. 32,000 przypadków śmierci w obozie, tysiące zginęło bez śladu. W momencie oswobodzenia 29.04.1945 przez wojska USA ok. 10,000 na 30,000 więźniów było chorych… (więcej na: pl.wikipedia.orgKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2016.05.30]
)

Kalisz: Więzienie dla mężczyzn i kobiet wybudowane w latach 1840‑6, w czasach zaboru rosyjskiego. Zawierało ok. 120 uznanych za pojedyncze celi. Po rozpoczęciu II wojny światowej i okupacji niemieckiej było aresztemśledczym i więzieniem zarządzanym przez niemiecką Tajną Policję Polityczną Gestapo. Przetrzymywano w nim głównie Polaków, ale też Niemców, w tym uznawanych za więźniów politycznych (członków polskiego ruchu oporu). Osadzonych — jeśli nie zostali zamordowani na skutek tortur lub skazani na karę śmierci — wywożono do obozów koncentracyjnych. Więzienie było zatłoczone — e.g. 30.04.1943 przetrzymywano w nim 422 mężczyzn i 126 kobiet. Więźniów torturowano — łącznie zamordowano ok. 700 osób (rozstrzelanych, powieszonych, oraz zmarłych w wyniku tortur i chorób). Po niemieckiej klęsce i rozpoczęciu okupacji rosyjskiej więzienie zarządzane przez komunazistowskie UB, jednostkę ludobójczego rosyjskiego MGB. W 12.1952 przetrzymywano w nim 599 osób — część z nich to żołnierze konspiracyjnych Wielkopolskiej Samodzielnej Grupy Ochotniczej WARTA oraz NSZ, a także przedwojenni polscy policjanci, oraz młodzi licealiści sprzeciwiający się kolejnej okupacji. (więcej na: sw.gov.plKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2022.08.17]
)

Aresztowania 03.1941 (Kalisz): W 02‑03.1941 w Kaliszu i okolicach Niemcy przeprowadzili akcję aresztowań Polaków (objęły ok. 400 osób). Pretekstem było pobicie niemieckiego policjanta, o które Niemcy oskarżyli miejscową ludność polską. Wśród aresztowanych było ok. 85 osób podejrzewanych o udział w polskiej podziemnej Organizacji Jedności Narodowej OJN, wchodącej w skład Narodowej Organizacji Bojowej NOB (część szeroko rozumianego Polskiego Państwa Podziemnego). Wśród zatrzymanych w dniach 04‑06.03.1941 było co najmniej 9 księży i 4 zakonników i wielu ich parafian. Co najmniej dwóch z nich sądzonych było przez niemiecki Sondergericht (pl. sąd specjalny) i skazanych na karę śmierci. 204 więźniów, wśród których było ok. 65 związanych z działalnością OJN, wywieziono 02.05.1941 do obozu koncentracyjnego KL Auschwitz. Tylko 34 doczekało się wyzwolenia. Wszyscy aresztowani księża i zakonnicy zginęli. W odwecie Niemcy zakazali też działalności zakonu franciszkanów konwentualnych w prowincji Warthegau (Wielkopolska). (więcej na: www.info.kalisz.plKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2016.03.14]
)

Ribbentrop-Mołotow: Ludobójczy rosyjsko–niemiecki pakt przyjaźni między przywódcą rosyjskim Józefem Stalinem i niemieckim Adolfem Hitlerem, podpisany 23.08.1939 w Moskwie przez ministrów spraw zagranicznych Rosji — Wiaczesława Mołotowa — i Niemiec — Joachima von Ribbentropa — który sankcjonował i był bezpośrednią przyczyną niemieckiego i rosyjskiego najazdu na Polskę i rozpoczęcia II wojny światowej w 09.1939. W sensie politycznym pakt był próbą przywrócenia status quo ante sprzed 1914, z jednym wyjątkiem, a mianowicie „handlową” wymianą tzw. „Królestwa Polskiego”, wchodzącego w 1914 w skład Imperium Rosyjskiego, na Galicję Wschodnią (dzisiejszą zachodnią Ukrainę), w 1914 należącą do Imperium Austro–Węgierskiego. Galicję, ze Lwowem, mieli przejąć Rosjanie, „Królestwo Polskie” — pod nazwą Generalnego Gubernatorstwa — Niemcy. Wybuchła w rezultacie „wojna była jedną z największych w historii klęsk i dramatów ludzkości, bo dwie ateistyczne i antychrześcijańskie ideologie: narodowego i międzynarodowego socjalizmu, odrzuciły Boga i Jego piąte przykazanie Dekalogu: Nie zabijaj!” (abp Stanisław Gądecki, 01.09.2019). Ustalenia paktu — wsparte zdradą formalnych sojuszników Polski, Francji i Niemiec, które 12.09.1939 na wspólnej konferencji w Abbeville, zdecydowały o nieudzielaniu pomocy zaatakowanej Polsce i niepodejmowaniu działań zbrojnych wobec Niemiec (co było złamaniem zobowiązań traktatowych z Polską) — zostały sprecyzowane 28.09.1939 w traktacie „o granicach i przyjaźni Niemcy–Rosja”, podpisanym przez tych samych zbrodniarzy. Jednym z jego ustaleń było podzielenie się strefami wpływów w środkowej i wschodniej Europie oraz IV rozbiór Polski. W jednym z tajnych aneksów zapisano: „Obie strony nie będą tolerować na swych terytoriach jakiejkolwiek polskiej propagandy, która dotyczy terytoriów drugiej strony. Będą one tłumić na swych terytoriach wszelkie zaczątki takiej propagandy i informować się wzajemnie w odniesieniu do odpowiednich środków w tym celu”. Skutkiem porozumień była seria spotkań między ludobójczymi organizacjami — niemieckim Gestapo i rosyjskim NKWD, na których dyskutowano koordynację wysiłków w celu eksterminacji polskiej inteligencji i warstw przywódczych (w Niemczech zwane Intelligenzaktion, w Rosji przyjęła formę zbrodni katyńskiej). Skutkiem porozumień była śmierć setek tysięcy polskiej inteligencji, w tym tysięcy przedstawianych kapłanów, i dziesiątków milionów zwykłych ludzi. Skutki tej rosyjsko–niemieckiej umowy trwały do 1989, a i dziś są odczuwalne. (więcej na: pl.wikipedia.orgKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2015.09.30]
)

źródła

osobowe:
www.ksiegazmarlych.franciszkanie.plKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2013.01.13]

bibliograficzne:, „Martyrologium polskiego duchowieństwa rzymskokatolickiego pod okupacją hitlerowską w latach 1939‑1945”, Wiktor Jacewicz, Jan Woś, tom I‑V, Akademia Teologii Katolickiej, 1977‑1981, „Słownik biograficzno–bibliograficzny polskich franciszkanów konwentualnych zamordowanych i tragicznie zmarłych w latach 1939‑45”, Łukasz Janecki, Wydawnictwo Ojców Franciszkanów, Niepokalanów, 2016

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli na Pana/Pani urządzeniu działa klient programu pocztowego — taki jak Mozilla Thunderbird, Windows Mail czy Microsoft Outlook, opisanych m.in. WikipediiPatrz:
pl.wikipedia.org
 — proszę spróbować wybierając link poniżej:

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORAKliknij i spróbuj wywołać własnego klienta poczty E-majlową

Jeśli natomiast Pan/Pani nie posiada takowego klienta na swoim urządzeniu lub powyższy link nie jest aktywny proszę wysłać Emajl do Kustosza/Administratora za pomocą używanego przez Pana/Panią konta — w stosowanym programie do wysyłania korespondencji — na poniższy adres:

ADRES EMAJL

jako temat podając:

MARTYROLOGIUM: BARTCZAK Władysław

Powrót do przeglądania życiorysu:

kliknij by powrócić do życiorysuKliknij by powrócić do życiorysu