• MATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneMATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
link to OUR LADY of PERPETUAL HELP in SŁOMCZYN infoLOGO PORTALU

Rzymskokatolicka Parafia
pw. św. Zygmunta
05-507 Słomczyn
ul. Wiślana 85
dekanat konstanciński
archidiecezja warszawska

  • św. ZYGMUNT: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne

LINK do Nu HTML Checker

BIAŁA KSIĘGA
Martyrologium duchowieństwa — Polska

XX w. (lata 1914 – 1989)

dane osobowe

wersja:

link to PERSONAL RECORD - ENGLISH VERSION

nazwisko

SALO

imiona

Karol

funkcja

kapłan eparchialny

wyznanie

Ukraiński Kościół greckokatolicki
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2013.05.19]

diecezja / prowincja

eparchia przemyska
więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2013.05.19]

narodowość

ukraińska

data i miejsce śmierci

16.09.1948

łagier SiewŻołdarŁag
rep. Komi, Rosja

szczegóły śmierci

Po zakończeniu działań zbrojnych II wojny światowej, rozpoczętej niemieckim i rosyjskim atakiem na Polskę w 09.1939, po rozpoczęciu w 1944 kolejnej okupacji rosyjskiej, odmówił w 1945 podpisania listy tzw. „grupy inicjatywnej”, mającej doprowadzić do rozwiązania Kościoła Greckokatolickiego do rosyjskiej cerkwi Prawosławnej (stało się to na tzw. pseudo–soborze lwowskim 08—10.03.1946, gdy Rosjanie formalnie „zlikwidowali” Kościół Greckokatolicki, rabując jego majątek i przekazując go Cerkwi Prawosławnej). Aresztowany 27.04.1945 przez agentów ludobójczej organizacji NKWD z obw. Drohobycz. Przetrzymywany w więzieniu w Drohobyczu. Oskarżony m.in. o to, że „podczas tymczasowej niemieckiej okupacji […] udzielał aktywnej pomocy niemiecki najeźdźcom […] Jako 'mąż zaufania' wydawał rozporządzenia nakazujące przekazywanie produktów dla niemieckiej armii […] Jako kapłan ]…] prowadził anty–rosyjską propagandę”; a także o to, że uczestniczył w wysyłaniu swych parafian na roboty przymusowe do Niemiec oraz iż namawiał swoich parafian do wstępowania do ukraińskiej 14 Dywizji Grenadierów Waffen SS–Galizien, walczącej z Rosjanami u boku Niemców. 23.11.1945 skazany przez rosyjski kapturowy wojskowy sąd w Drohobyczu na 10 lat niewolniczej pracy przymusowej w rosyjskich obozach koncentracyjnych Gułag. Przetrzymywany w obozach koncentracyjnych w rep. Komi — od 18.02.1946 w SiewPeczŁag, a potem od 21.08.1947 w SiewŻełdorŁag. Tam zginął w nieznanych okolicznościach.

przyczyna śmierci

eksterminacja

sprawstwo

Rosjanie

data i miejsce urodzenia

10.04.1903

Łąka
obw. Lwów, Ukraina

prezbiterat (święcenia)/
ordynacja

20.03.1932

szczegóły posługi

wikariusz parafii Letnia dek. Medenice (1938‑45), b. administrator parafii Radocyna dek. Dukla (1936‑8), Mszana dek. Dukla (1935‑6), b. wikariusz parafii Besko dek. Rymanów (1932‑5), b. student teologii i filozofii Greckokatolickiego Seminarium Duchownego w Przemyślu (1925‑9)

inni związani szczegółami śmierci

LISKIEWICZ Bogdan

miejsca zagłady
obozy (+ nr więźnia)

SiewŻełdorŁag: Założony 10.05.1938 i funkcjonujący do 24.07.1950 (gdy został włączony do obozu PeczorŁag) rosyjski obóz koncentracyjny niewolniczej pracy przymusowej w ramach systemu obozów koncentracyjnych Gułag zarządanych przez ludobójczą organizację NKWD. Więźniowie pracowali przy konstrukcji linii kolejnowej między Kotłasem obw. Archangielsk a miejscowością Jemwa w rep. Komi (gdzie w wiosce Kniażpogost znajdowało się kierownictwo obozu), na północy Rosji. W szczycie — 01.1941 — w obozie przetrzymywano 84,893 więźniów; a najmniej — w 01.1945, 12,418 więźniów. (więcej na: ru.wikipedia.org [dostęp: 2020.04.04])

SiewPeczŁag: Założone w 1940 w Peczorze, w rosyjskiej republice Komi, centrum szeregu rosyjskich obozów koncentracyjnych Gułag. Więźniowie niewolniczo pracowali m.in. przy wycince lasów i budowie drogi kolejowej do Workuty długości — 457 km. Potem więźniowie tego obozu budowali linie i bocznice kolejowe w Workucie i okolicach, w tym kolej do Chalmer–Ju. W 1950 przekształcony w obóz koncentracyjny PeczorLag, który funkcjonował do 1959. (więcej na: gulag.info.pl [dostęp: 2018.09.02])

Gułag: Sieć rosyjskich obozów koncentracyjnych niewolniczej pracy przymusowej. Jednorazowo przetrzymywano w nich do 12 mln więźniów, z których miliony zginęły. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2014.05.09])

Drohobycz (więzienia): Przed wybuchem II wojny światowej w 09.1939 w Drohobyczu przy ul. Truskawieckiej funkcjonowało nowoczesne więzienie karne, w którym przetrzymywano ok. 1,200‑1,500 osób. Po rozpoczęciu w 09.1939 pierwszej okupacji rosyjskiej przy ul. Stryjskiej powstał areszt rosyjskiej ludobójczej organizacji NKWD (przy regionalnej dyrekcji NKWD). Tam w 06.1941, po niemiecki ataku na uprzedniego sojusznika, Rosjan, NKWD dokonało ludobójczej masakry więźniów. Po klęsce Niemiec i rozpoczęciu w 1944 kolejnej okupacji rosyjskiej NKWD powróciło do tych samych budynków i ponownie zorganizowano tam areszt, w którym przetrzymywano i przesłuchiwano setki i tysiące osób podejrzanych o wrogość do Rosji. Areszt zamknięto w 1959. Więzienie przy ul. Truskawickiej funkcjonowało przez cały okres II wojny światowej, zarówno podczas okupacji rosyjskiej jak i niemieckiej, funkcjonowało i później i funkcjonuje do dnia dzisiejszego. (więcej na: btx.home.pl [dostęp: 2020.04.04])

Ribbentrop-Mołotow: Ludobójczy rosyjsko–niemiecki pakt przyjaźni między przywódcą rosyjskim Józefem Stalinem i niemieckim Adolfem Hitlerem, podpisany 23.08.1939 w Moskwie przez ministrów spraw zagranicznych Rosji — Wiaczesława Mołotowa — i Niemiec — Joachima von Ribbentropa — który sankcjonował i był bezpośrednią przyczyną niemieckiego i rosyjskiego najazdu na Polskę i rozpoczęcia II wojny światowej w 09.1939. „Wojna była jedną z największych w historii klęsk i dramatów ludzkości, bo dwie ateistyczne i antychrześcijańskie ideologie: narodowego i międzynarodowego socjalizmu, odrzuciły Boga i Jego piąte przykazanie Dekalogu: Nie zabijaj!” (abp Stanisław Gądecki, 01.09.2019). Ustalenia paktu — wsparte zdradą formalnych sojuszników Polski, Francji i Niemiec, które 12.09.1939 na wspólnej konferencji w Abbeville, zdecydowały o nieudzielaniu pomocy zaatakowanej Polsce i niepodejmowaniu działań zbrojnych wobec Niemiec (co było złamaniem zobowiązań traktatowych z Polską) — zostały sprecyzowane 28.09.1939 w traktacie „o granicach i przyjaźni Niemcy–Rosja”, podpisanym przez tych samych zbrodniarzy. Jednym z jego ustaleń było podzielenie się strefami wpływów w środkowej i wschodniej Europie oraz IV rozbiór Polski. W jednym z tajnych aneksów zapisano: „Obie strony nie będą tolerować na swych terytoriach jakiejkolwiek polskiej propagandy, która dotyczy terytoriów drugiej strony. Będą one tłumić na swych terytoriach wszelkie zaczątki takiej propagandy i informować się wzajemnie w odniesieniu do odpowiednich środków w tym celu”. Skutkiem porozumień była seria spotkań między ludobójczymi organizacjami — niemieckim Gestapo i rosyjskim NKWD, na których dyskutowano koordynację wysiłków w celu eksterminacji polskiej inteligencji i warstw przywódczych (w Niemczech zwane Intelligenzaktion, w Rosji przyjęła formę zbrodni katyńskiej). Skutkiem porozumień była śmierć setek tysięcy polskiej inteligencji, w tym tysięcy przedstawianych kapłanów, i dziesiątków milionów zwykłych ludzi. Skutki tej rosyjsko–niemieckiej umowy trwały do 1989, a i dziś są odczuwalne. (więcej na: pl.wikipedia.org [dostęp: 2015.09.30])

źródła

bibliograficzne:
„Duchowieństwo Eparchii Przemyskiej i Apostolskiej Administracji Łemkowszczyzny”, Bogdan Prach, Wydawnictwo Ukraińskiego Uniwersytetu Katolickiego, Lwów 2015

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli na Pana/Pani urządzeniu działa klient programu pocztowego — taki jak Mozilla Thunderbird, Windows Mail czy Microsoft Outlook, opisanych m.in. Wikipedii — proszę spróbować wybierając link poniżej:

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli natomiast Pan/Pani nie posiada takowego klienta na swoim urządzeniu lub powyższy link nie jest aktywny proszę wysłać Emajl do Kustosza/Administratora za pomocą używanego przez Pana/Panią konta — w stosowanym programie do wysyłania korespondencji — na poniższy adres:

ADRES EMAJL

jako temat podając:

MARTYROLOGIUM: SALO Karol

Powrót do przeglądania życiorysu: