• MATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneMATKA BOŻA CZĘSTOCHOWSKA
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
link to OUR LADY of PERPETUAL HELP in SŁOMCZYN infoLOGO PORTALU

Rzymskokatolicka Parafia
pw. św. Zygmunta
05-507 Słomczyn
ul. Wiślana 85
dekanat konstanciński
archidiecezja warszawska

  • św. ZYGMUNT: kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
  • św. ZYGMUNT: XIX w., feretron, kościół św. Zygmunta, Słomczyn; źródło: zbiory własneśw. ZYGMUNT
    XIX w., feretron
    kościół pw. św. Zygmunta, Słomczyn
    źródło: zbiory własne
LINK do Nu HTML Checker

pełna lista:

wyświetlKliknij by wyświetlić pełną listę

displayClick to display full list in English

BIAŁA KSIĘGA
Martyrologium duchowieństwa — Polska

XX w. (lata 1914 – 1989)

dane osobowe

wersja:

EnglishClick to display this bio in English

link to PERSONAL RECORD - ENGLISH VERSIONClick to display this bio in English
  • RYGIELSKI Stanisław (o. Kazimierz Maria), źródło: www.chorzow-jozef.katowice.opoka.org.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFORYGIELSKI Stanisław (o. Kazimierz Maria)
    źródło: www.chorzow-jozef.katowice.opoka.org.pl
    zasoby własne

nazwisko

RYGIELSKI

imiona

Stanisław

inne wersje imion

Augustyn

imiona zakonne

Kazimierz Maria

  • RYGIELSKI Stanisław (o. Kazimierz Maria) - Tablica pamiątkowa, katedra pw. Chrystusa Króla, Katowice, źródło: www.miejscapamiecinarodowej.pl, zasoby własne; KLIKNIJ by POWIĘKSZYĆ i WYŚWIETLIĆ INFORYGIELSKI Stanisław (o. Kazimierz Maria)
    Tablica pamiątkowa, katedra pw. Chrystusa Króla, Katowice
    źródło: www.miejscapamiecinarodowej.pl
    zasoby własne

funkcja

ojciec zakonny

wyznanie

Kościół łaciński (rzymskokatolicki)więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2014.09.21]

zakon

Kongregacja Najświętszej Maryi Panny z Góry Oliveto (Oliweci - OSB Oliv)więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2022.12.05]

diecezja / prowincja

diecezja katowickawięcej na
www.archidiecezja.katowice.pl
[dostęp: 2013.05.19]

diecezja wrocławskawięcej na
www.archidiecezja.wroc.pl
[dostęp: 2013.05.19]

ordynariat polowy Wojska Polskiegowięcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2014.12.20]

akademickie wyróżnienia

doktor teologii

data i miejsce śmierci

10.03.1941

KL Gusen Iobóz koncentracyjny
dziś: k. St. Georgen an der Gusen, Sankt Georgen an der Gusen, pow. Perg, kraj Górna Austria, Austria

więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2022.01.09]

alt. daty i miejsca śmierci

09.09.1940, 09.03.1941

szczegóły śmierci

W czasie I wojny światowej kapelan armii Austro–Węgier.

Początkowo, w latach 1914‑1915 kapelan szpitali we Wiedniu.

Później, w latach 1915‑1918, proboszcz „dywizji lwowskiej”, która brała udział w walkach na froncie wschodnim.

Po zakończeniu I wojny światowej i odrodzeniu państwa polskiego w 11.1918 kapelan szpitali garnizonowych Wojska Polskiego.

W 12.1920 oddelegowany na Górny Śląsk.

Wziął udział w przygotowaniach do plebiscytu, który miał zdecydować o przynależności państwowej Górnego Śląska i Opolszczyzny.

Kierownik polskiej propagandy w powiecie gliwickim.

Po plebiscycie 20.03.1921, w czasie III powstania śląskiego w 1921, kapelan polskich wojsk powstańczych Grupy „Południe” walczącej w powiecie pszczyński, rybnicki i raciborski.

Po powstaniu powrócił do pracy katechetycznej.

Po niemieckim i rosyjskim najeździe na Rzeczpospolitą w 09.1939 i rozpoczęciu II wojny światowej, po rozpoczęciu okupacji niemieckiej, usunięty przez Niemców ze szkół, gdzie był prefektem.

Aresztowany przez Niemców 30.04.1940.

Przetrzymywany w obozie przejściowym EG Sosnowitz.

05.05.1940 przewieziony do obozu koncentracyjnego KL Dachau.

Stamtąd 26.06.1940 przetransportowany do obozu koncentracyjnego KL Gusen I — części kompleksu obozów koncentracyjnych KL Mauthausen–Gusen — gdzie niewolniczo pracował w kamieniołomach i gdzie zginął.

przyczyna śmierci

eksterminacja: wycieńczenie i głód

sprawstwo

Niemcy

data i miejsce urodzenia

23.12.1886

Kornatowodziś: gm. Lisewo, pow. Chełmno, woj. kujawsko–pomorskie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2021.12.18]

śluby zakonne

01.11.1905 (czasowe)
25.11.1908 (wieczyste)

prezbiterat (święcenia)/
ordynacja

03.07.1910

szczegóły posługi

1939 – 1940

kapelan {Chorzówdawn.: Królewska Huta /do 1934/
dziś: pow. Chorzów miasto, woj. śląskie, Polska

więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]
, Zakład św. Jadwigi (szpital)}

1926 – 1940

prefekt {Królewska Huta / Chorzówdziś: Królewska Huta /do 1934/, Chorzów /od 1934/, pow. Chorzów miasto, woj. śląskie, Polska, [Państwowe Gimnazjum i Liceum im. Odrowążów (1937‑1939), Państwowe Gimnazjum im. Odrowążów (1934‑1937), Gimnazjum im. Odrowążów (do 1934)]}, także: prefekt szkół zawodowych dokształcających: Miejskiego Instytutu Kształcenia Zawodowego (1933‑1934), Szkoły Przysposobienia Kupieckiego (1929‑1939)

ok. 1936 – 1939

rezydent {parafia: Chorzówdawn.: Królewska Huta /do 1934/
dziś: pow. Chorzów miasto, woj. śląskie, Polska

więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]
, pw. św. Barbary; dek.: Chorzówdawn.: Królewska Huta /do 1934/
dziś: pow. Chorzów miasto, woj. śląskie, Polska

więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]
}

ok. 1934 – ok. 1936

rezydent {parafia: Chorzówrejon Klimzowiec
dawn.: kolonia w Królewskej Hucie /do 1934/
dziś: część dzielnicy Centrum, pow. Chorzów miasto, woj. śląskie, Polska

więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.09.18]
, pw. św. Franciszka; dek.: Chorzówdawn.: Królewska Huta /do 1934/
dziś: pow. Chorzów miasto, woj. śląskie, Polska

więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]
}

1926 – 1934

rezydent {parafia: Królewska Hutadziś: Chorzów /od 1934/, pow. Chorzów miasto, woj. śląskie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]
, pw. św. Józefa; dek.: Królewska Hutadziś: Chorzów /od 1934/, pow. Chorzów miasto, woj. śląskie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]
}

27.08.1930

wystąpienie {Kongregacja Oliwetów OSB Oliv}, do wystąpienia formalnie zakonnik opactwa Tanzenberg; od 25.02.1931 inkardynowany do diecezji katowickiej

1924 – 1925

nauczyciel {parafia: Rybnikdziś: pow. Rybnik miasto, woj. śląskie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]
, pw. Najświętszej Maryi Panny Bolesnej; Gimnazjum Państwowe; dek.: Rybnikdziś: pow. Rybnik miasto, woj. śląskie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]
}

1922 – 1924

nauczyciel {parafia: Mikołówdziś: gm. Mikołów miasto, pow. Mikołów, woj. śląskie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]
, pw. św. Wojciecha Biskupa i Męczennika; gimnazjum; dek.: Mikołówdziś: gm. Mikołów miasto, pow. Mikołów, woj. śląskie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]
}, przedmioty świeckie, religia (od 06.11.1923)

ok. 1920

kapelan {Poznańdziś: pow. Poznań miasto, woj. wielkopolskie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]
, szpital garnizonowy}

ok. 1919

kapelan {Przemyśldziś: pow. Przemyśl miasto, woj. podkarpackie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]
, szpital garnizonowy}

ok. 11.1918 – 03.1919

kapelan {Wiedeńdziś: kraj Wiedeń, Austria
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2021.12.19]
, kancelaria biskupa polowego (byłej) monarchii Austro–Węgier}

do 1914

kapelan {Opatijadawn.: Abacja
dziś: kom. żupania primorsko–gorska, Chorwacja

więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2022.12.05]
}

do ok. 1912

doktorant {Rzymdziś: prow. Rzym, reg. Lacjum, Włochy
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]
, teologia, Papieski Uniwersytet św. Tomasza z Akwinu (łac. Pontificia Universitas Studiorum a Sancto Thoma Aquinate in Urbe) — „Angelicum” /od 1963/, Papieski Instytut Międzynarodowy św. Tomasza z Akwinu (łac. Pontificium Institutum Internationale Divi Thomæ de Urbe) — Angelicum /1926‑1963/, Papieskie Kolegium św. Tomasza z Akwinu (łac. Pontificium Collegium Divi Thomæ de Urbe) — Angelicum /1906‑1926/, Kolegium św. Tomasza z Akwinu (łac. Collegium Divi Thomæ de Urbe) — Angelicum /do 1906/}, rezydent kolegium pw. św. Anzelma Konfederacji Benedyktyńskiej, rozprawa doktorska pt. łac. „De peccato originaliet Immaculata Conceptione BWV” (pl. „Grzech pierworodny a Niepokalane Poczęcie NMP”)

1910

student {Rzymdziś: prow. Rzym, reg. Lacjum, Włochy
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]
, filozofia i teologia, Papieski Uniwersytet św. Tomasza z Akwinu (łac. Pontificia Universitas Studiorum a Sancto Thoma Aquinate in Urbe) — „Angelicum” /od 1963/, Papieski Instytut Międzynarodowy św. Tomasza z Akwinu (łac. Pontificium Institutum Internationale Divi Thomæ de Urbe) — Angelicum /1926‑1963/, Papieskie Kolegium św. Tomasza z Akwinu (łac. Pontificium Collegium Divi Thomæ de Urbe) — Angelicum /1906‑1926/, Kolegium św. Tomasza z Akwinu (łac. Collegium Divi Thomæ de Urbe) — Angelicum /do 1906/}, rezydent kolegium pw. św. Anzelma Konfederacji Benedyktyńskiej

do 1906

zakonnik {Tanzenberg (zamek)dziś: część Sankt Veit an der Glan, pow. Sankt Veit an der Glan, kraj Karyntia, Austria
więcej na
en.wikipedia.org
[dostęp: 2022.12.05]
, opactwo, Kongregacja Oliwetów OSB Oliv}, ostatni rok gimnazjum humanistycznego, uwieńczony 28.07.1906 maturą

do 01.11.1905

nowicjat {Seregnodziś: prow. Monza i Brianza, reg. Lombardia, Włochy
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2022.12.05]
, opactwo pw. św. Benedykta, Kongregacja Oliwetów OSB Oliv}

inni związani szczegółami śmierci

BARABASZKliknij by wyświetlić biografię Jan Nepomucen, CZEMPIELKliknij by wyświetlić biografię Józef Mateusz, DŁUGOSZKliknij by wyświetlić biografię Franciszek, DUDAKliknij by wyświetlić biografię Erwin, GALOCZKliknij by wyświetlić biografię Klemens, HUWERKliknij by wyświetlić biografię Józef, KAŁUŻAKliknij by wyświetlić biografię Karol, KLIMEKKliknij by wyświetlić biografię Piotr, KORCZOKKliknij by wyświetlić biografię Antoni Nikodem, KOSYRCZYKKliknij by wyświetlić biografię Ludwik, KRZYSTOLIKKliknij by wyświetlić biografię Stanisław, KRZYŻANOWSKIKliknij by wyświetlić biografię Zygmunt, KULAKliknij by wyświetlić biografię Józef, MACHERSKIKliknij by wyświetlić biografię Franciszek, PAŹDZIORAKliknij by wyświetlić biografię Augustyn, POJDAKliknij by wyświetlić biografię Adolf, POJDAKliknij by wyświetlić biografię Jan, RDUCHKliknij by wyświetlić biografię Edward, SIWEKKliknij by wyświetlić biografię Wiktor, SZNUROWACKIKliknij by wyświetlić biografię Jan, SZRAMEKKliknij by wyświetlić biografię Emil, ŚCIGAŁAKliknij by wyświetlić biografię Franciszek Ksawery, WOJCIECHKliknij by wyświetlić biografię Konrad, WRZOŁKliknij by wyświetlić biografię Ludwik, ZIELIŃSKIKliknij by wyświetlić biografię Feliks, ŻMIJKliknij by wyświetlić biografię Karol

miejsca zagłady
obozy (+ nr więźnia)

KL Gusen I: Obóz koncentracyjny „rodzaju III” (niem. „Stufe III”), wchodzący w skład kompleksu KL Mauthausen–Gusen, przeznaczony dla „nieuleczalnych politycznych wrogów Rzeszy”. Więźniowie niewolniczo pracowali w niedalekim kamieniołomie, a także w lokalnych prywatnych firmach, na przykład przy budowie domów dla strażników SS w pobliskim Sankt Georgen. Otwarty w 05.1940 jako „obóz dla Polaków” aresztowanych w trakcie realizacji programu eksterminacji polskiej inteligencji „Intelligenzaktion”. Do końca Polacy stanowili większość więźniów w obozie. Setki polskich kapłanów z obszarów Polski włączonych bezpośrednio do Niemiec przywieziono do obozu w 1940, po rozpoczęciu okupacji Polski, z obozów koncentracyjnych KL Sachsenhausen i KL Dachau. (więcej na: pl.wikipedia.orgKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2012.11.23]
)

KL Mauthausen-Gusen: Duża grupa niemieckich obozów koncentracyjnych wokół wiosek Mauthausen i Gusen w Górnej Austrii, ok. 30 km na wschód od Linzu, funkcjonująca od 1938 do 05.1945. Z biegiem czasu stała się jednym z największych kompleksów obozowym w kontrolowanej przez Niemcy części Europy, obejmujących cztery główne obozy koncentracyjne (Mauthausen, Gusen I, Gusen II i Gusen III) oraz ponad 50 mniejszych, gdzie więźniowie niewolniczo pracowali w kamieniołomach (wydobywany granit, z którego wyłożone były ulice Wiednia, przeznaczony był na całościową rekonstrukcję niemieckich miast według planów Alberta Speera), fabrykach amunicji, kopalniach, fabrykach zbrojeniowych i montowniach samolotów myśliwskich Me 262. Kompleks służył niemieckiej machinie wojennej oraz jako środek eksterminacji przez pracę. Początkowo nie miał własnej komory gazowej i ofiary wysyłane były głównie do zamku w Hartheim, ok. 40.7 km na wschód, lub zabijane śmiertelnym zastrzykiem i palone w piecach krematoryjnych. Później między Mauthausen i Gusen zaczął jeździć samochód z rurami wydechowymi skierowanymi do wnętrza. Wreszcie w 12.1941 wybudowano komorę gazową. Ok. 122,000‑360,000 więźniów zginęło bądź zostało zamordowanych. Wielu polskich kapłanów, głównie zatrzymanych w ramach akcji eksterminacji polskiej inteligencji „Intelligenzaktion”, straciło tam życie. Kompleks został założony i służył jako źródło taniej siły roboczej prywatnemu przedsiębiorstwu. (więcej na: pl.wikipedia.orgKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2012.11.23]
)

KL Dachau (nr więźnia: 7788Kliknij by wyświetlić biografię): KL Dachau w niemieckiej Bawarii, założony w 1933, stał się głównym obozem koncentracyjnym dla księży katolickich w czasie II wojny światowej: 09.11.1940 Reichsführer–SS Heinrich Himmler, szef SS, Gestapo i niemieckiej policji, w wyniku interwencji Watykanu, podjął decyzję o przeniesieniu wszystkich duchownych przetrzymywanych w różnych obozach koncentracyjnych do obozu KL Dachau. Pierwsze większe transporty miały miejsce 08.12.1940. W KL Dachau Niemcy więzili ok. 3,000 kapłanów, w tym ok. 1,800 polskich. Kapłanów zmuszano do niewolniczej pracy na tzw. „Plantagach”, czyli placach polowych, przy budowach, m.in. krematorium. W barakach więziennych panował głód, szczególnie w latach 1941‑2, zimą przejmujące zimno a latem nieznośny upał. Więźniowie zapadali na choroby, w szczególności gruźlicę. Na wielu przeprowadzano zbrodnicze „eksperymenty medyczne” — in 11.1942 ok. 20 kapłanów otrzymało zastrzyki z flegmony; od 07.1920 do 05.1944 ok. 120 poddanych zostało eksperymentom malarycznym. Ponad 750 polskich duchownych zostało przez Niemców zamordowanych, w tym wielu zagazowanych w ośrodku eutanacyjnym Scholoss Hartheim w Austrii. System obozów KL Dachau w szczytowym momencie miał ok. 100 podobozów niewolniczej pracy przymusowej — w południowych Niemczech i Austrii. Udokumentowanych zostało ok. 32,000 przypadków śmierci w obozie, tysiące zginęło bez śladu. W momencie oswobodzenia 29.04.1945 przez wojska USA ok. 10,000 na 30,000 więźniów było chorych… (więcej na: pl.wikipedia.orgKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2016.05.30]
)

EG Sosnowitz: niem. Polizei Ersatz Gefängnis in Sosnowitz (pl. Policyjne Więzenie Zastępcze Sosnowiec), założone zostało — w halach fabryki Schoena w Sosnowcu (już wówczas części niem. Provinz Schlesien — Prowincji Śląsk) — w 10.1939 i funkcjonowało do 02.1941 (prawd. przez jakiś czas zwane też było Stalag–Stammlager Sosnowitz). Zabudowania fabryki otoczono drutem kolczastym, a straż sprawowała jednostka ludobójczej niemieckiej organizacji SS. Pierwszymi więźniami byli Polscy więźniowie polityczni. Przez obóz przeszło ogółem ponad 1,500 więźniów, w tym około 1,000 Żydów z Czech i Austrii. Więźniowie byli brutalnie torturowani, a ich krzyki zagłuszano grą na akordeonie. Pracowali niewolniczo na terenie Sosnowca. Ciała zmarłych i zamordowanych grzebano na cmentarzu dawnego szpitala miejskiego „Pekin” (gdzie prawd. pochowano ok. 1,500 ofiar niemieckich zbrodni). Pozostałych wywożono do niemieckich obozów koncentracyjnych KL Dachau, KL Ravensbruck i powstającego KL Auschwitz. (więcej na: www.tysol.plKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2020.05.25]
)

Intelligenzaktion Schlesien: Przeprowadzona przez Niemców głównie w 04‑05.1940 akcja aresztowań i eksterminacji polskiej elity intelektualnej Górnego Śląska, w większości umieszczonej na liście proskrypcyjnej zwanej „Sonderfahndungsbuch Polen” — powstańców śląskich, działaczy plebiscytowych, dziennikarzy, polityków, intelektualistów, urzędników oraz duchownych — mająca na celu całkowitą germanizację regionu. Odnośne rozporządzenie o numerze IV–D2–480/40 wydane zostało przez RSHA, czyli niem. Reichssicherheitshauptamt (pl. Główny Urząd Bezpieczeństwa Rzeszy), i podpisane przez Heinricha Himmlera lub Reinharda Heydricha. Część aresztowanych zamordowano w zbiorowych egzekucjach, część wydalono do zarządzanego przez Niemców Generalnego Gubernatorstwa, część zesłano do obozów koncentracyjnych. Ustalono personalia 3,047 osób wywiezionych w ciągu dwóch miesięcy 1940. Ofiarami było 33 księży katolickich, z których 22 zginęło w obozach koncentracyjnych (duchowni zostali zesłani — w 5 transportach — najpierw do KL Dachau, a potem do KL Gusen, gdzie niewolniczo pracowali w kamieniołomach). Razem Niemcy zamordowali ok. 2,000 członków górnośląskiej polskiej elity inteligenckiej. (więcej na: pl.wikipedia.orgKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2016.05.30]
)

Intelligenzaktion: (pl. „akcja inteligencja”) — niemiecki program eksterminacji polskiej elity, głównie inteligencji, przeprowadzony od początku okupacji w 09.1939 do 04.1940, głównie na terenach przyłączonych bezpośrednio do Niemiec, ale także na terenie tzw. Generalnego Gubernatorstwa, gdzie nosił miano AB‑aktion. W pierwszej fazie, tuż po rozpoczęciu okupacji niemieckiej, realizowany pod nazwą niem. Unternehmen „Tannenberg” (pl. „operacja Tannenberg”) — w oparciu o opracowane przez jednostkę Zentralstelle II/P (Polen) niemieckiego Głównego Urzędu SD listy proskrypcyjne Polaków (niem. Sonderfahndungsbuch Polen), uznawanych za szczególnie niebezpiecznych dla III Rzeszy. Znalazły się na niej nazwiska 61,000 Polaków. Razem w trakcie tego ludobójstwa planowo i metodycznie zamordowano ok. 50 tys. nauczycieli, księży, przedstawicieli ziemiaństwa, wolnych zawodów, działaczy społecznych i politycznych oraz emerytowanych wojskowych. Kolejnych 50 tys. zesłano do obozów koncentracyjnych, gdzie przeżył tylko znikomy procent. (więcej na: pl.wikipedia.orgKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2014.10.04]
)

Ribbentrop-Mołotow: Ludobójczy rosyjsko–niemiecki pakt przyjaźni między przywódcą rosyjskim Józefem Stalinem i niemieckim Adolfem Hitlerem, podpisany 23.08.1939 w Moskwie przez ministrów spraw zagranicznych Rosji — Wiaczesława Mołotowa — i Niemiec — Joachima von Ribbentropa — który sankcjonował i był bezpośrednią przyczyną niemieckiego i rosyjskiego najazdu na Polskę i rozpoczęcia II wojny światowej w 09.1939. W sensie politycznym pakt był próbą przywrócenia status quo ante sprzed 1914, z jednym wyjątkiem, a mianowicie „handlową” wymianą tzw. „Królestwa Polskiego”, wchodzącego w 1914 w skład Imperium Rosyjskiego, na Galicję Wschodnią (dzisiejszą zachodnią Ukrainę), w 1914 należącą do Imperium Austro–Węgierskiego. Galicję, ze Lwowem, mieli przejąć Rosjanie, „Królestwo Polskie” — pod nazwą Generalnego Gubernatorstwa — Niemcy. Wybuchła w rezultacie „wojna była jedną z największych w historii klęsk i dramatów ludzkości, bo dwie ateistyczne i antychrześcijańskie ideologie: narodowego i międzynarodowego socjalizmu, odrzuciły Boga i Jego piąte przykazanie Dekalogu: Nie zabijaj!” (abp Stanisław Gądecki, 01.09.2019). Ustalenia paktu — wsparte zdradą formalnych sojuszników Polski, Francji i Niemiec, które 12.09.1939 na wspólnej konferencji w Abbeville, zdecydowały o nieudzielaniu pomocy zaatakowanej Polsce i niepodejmowaniu działań zbrojnych wobec Niemiec (co było złamaniem zobowiązań traktatowych z Polską) — zostały sprecyzowane 28.09.1939 w traktacie „o granicach i przyjaźni Niemcy–Rosja”, podpisanym przez tych samych zbrodniarzy. Jednym z jego ustaleń było podzielenie się strefami wpływów w środkowej i wschodniej Europie oraz IV rozbiór Polski. W jednym z tajnych aneksów zapisano: „Obie strony nie będą tolerować na swych terytoriach jakiejkolwiek polskiej propagandy, która dotyczy terytoriów drugiej strony. Będą one tłumić na swych terytoriach wszelkie zaczątki takiej propagandy i informować się wzajemnie w odniesieniu do odpowiednich środków w tym celu”. Skutkiem porozumień była seria spotkań między ludobójczymi organizacjami — niemieckim Gestapo i rosyjskim NKWD, na których dyskutowano koordynację wysiłków w celu eksterminacji polskiej inteligencji i warstw przywódczych (w Niemczech zwane Intelligenzaktion, w Rosji przyjęła formę zbrodni katyńskiej). Skutkiem porozumień była śmierć setek tysięcy polskiej inteligencji, w tym tysięcy przedstawianych kapłanów, i dziesiątków milionów zwykłych ludzi. Skutki tej rosyjsko–niemieckiej umowy trwały do 1989, a i dziś są odczuwalne. (więcej na: pl.wikipedia.orgKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2015.09.30]
)

Powstania śląskie: Trzy zbrojne wystąpienia polskiej ludności przeciwko Niemcom w latach 1919‑21 o polską przynależność Górnego Śląska i Opolszczyzny, po odrodzeniu państwa polskiego w 1918. Wybuchły w kontekście plebiscytu zarządzonego na podstawie ustaleń międzynarodowego traktatu wersalskiego z 28.06.1919, kończącego I wojnę światową, który miał zdecydować o przynależności państwowej spornych ziem. I powstanie miało miejsce w dniach 16‑24.08.1919 i wybuchło samorzutnie w odpowiedzi na terror i represje niemieckie wobec ludności polskiej. Objęło głównie powiaty pszczyńskie i rybnicki oraz część okręgu przemysłowego. Stłumione przez Niemców. II powstanie odbyło się 19‑25.08.1920. Wybuchło po licznych aktach terroru ze strony niemieckiej. Objęło cały obszar okręgu przemysłowego oraz część powiatu rybnickiego. W rezultacie Polacy uzyskali lepsze warunki do kampanii przed plebiscytem. Plebiscyt został przeprowadzony 20.03.1921. Większość ludności — 59,6% — opowiedziała się za Niemcami, ale wielki wpływ na wyniki miało dopuszczenie do głosowania Górnoślązaków mieszkających poza granicami Śląska. W rezultacie wybuchło III powstanie, będące największym zrywem powstańczym Ślązaków w XX w. Trwało od 02.05.1921 do 05.07.1921. Objęło prawie cały obszar Górnego Śląska. Doszło do dwóch dużych bitew w rejonie Góry Świętej Anny i pod Olzą. W wyniku powstania 12.10.1921 międzynarodowa komisja plebiscytowa podjęła decyzję o korzystniejszym dla Polski podziale Górnego Śląska. Bbszar przyznany Polsce powiększony został do ok. ⅓ spornego terytorium. Polsce przypadło 50% hutnictwa i 76% kopalń węgla. (więcej na: pl.wikipedia.orgKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2020.05.25]
)

źródła

osobowe:
encyklo.plKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2021.12.19]
, www.chorzow-jozef.katowice.opoka.org.plKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2013.05.19]
, www.ejournals.euKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2022.12.05]
, www.gedenkstaetten.atKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2018.10.04]
,
pierwotnych (oryginalnych) zdjęć:
www.chorzow-jozef.katowice.opoka.org.plKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2013.05.19]
, www.miejscapamiecinarodowej.plKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2014.01.06]

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORA

Jeśli na Pana/Pani urządzeniu działa klient programu pocztowego — taki jak Mozilla Thunderbird, Windows Mail czy Microsoft Outlook, opisanych m.in. WikipediiPatrz:
pl.wikipedia.org
 — proszę spróbować wybierając link poniżej:

LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORAKliknij i spróbuj wywołać własnego klienta poczty E-majlową

Jeśli natomiast Pan/Pani nie posiada takowego klienta na swoim urządzeniu lub powyższy link nie jest aktywny proszę wysłać Emajl do Kustosza/Administratora za pomocą używanego przez Pana/Panią konta — w stosowanym programie do wysyłania korespondencji — na poniższy adres:

ADRES EMAJL

jako temat podając:

MARTYROLOGIUM: RYGIELSKI Stanisław

Powrót do przeglądania życiorysu:

kliknij by powrócić do życiorysuKliknij by powrócić do życiorysu