W 1997 w Republice Kongo, gdzie posługiwał jako misjonarz — zbudował aptekę i dom dla sióstr zakonnych, planował budowę kościoła i szpitala, zamierzał nauczyć pszczelarstwa, uprawy owiec — wybuchła wojna domowa. 14.10.1997, przy wsparciu inwazji wojsk z Angolii, padł rząd, wybrany w demokratycznych wyborach. Władzę przejęła opozycja. Rozpoczęły się aresztowania przeciwników nowego reżimu, grabież majątków.

Jednocześnie od 1997 zaczęto m.in. w dystrykcie Pool, gdzie posługiwał w misji Loulombo, organizować komitety rozbrojeniowe. Przyjął w jednym z nich funkcję wiceprzewodniczącego.

W odpowiedzi wszelako zbrojnie wystąpiły bojówki Ninja, związane z plemieniem Bakongo, w szczególności w dystrykcie Pool. Przyłączyły się do nich bojówki Ntsiloulou, związane z plemieniem Lari. Szczególnie aktywne stały się w 08‐10.1998.

I to wówczas, 25.10.1998 rada parafialna Loulombo zdecydowała, wobec zagrożenia ze strony rebeliantów, o czasowym opuszczeniu parafii. Nie zgodził się. Miał powiedzieć: „Jeśli opuszczę Loulombo, chrześcijanie też uciekną. Lepiej zostać i umrzeć wśród moich parafian”.

Napisać miał wówczas ostatni list do rodziny: „Nie jestem pewny jutra, znowu prawie wojna, stolica diecezji — opustoszała. Cały region, można powiedzieć, w ogniu. Wszystko w ręku Pana. Większość misji rozgrabionych. Są tylko dwie, a może trzy, gdzie są księża. Zostaję na miejscu do końca, parafia funkcjonuje prawie normalnie, codziennie odmawiamy cząstkę Różańca o pokój”.

27.10.1998 w wiosce pojawiła się grupa rebeliancka. Zażądali wydania broni, którą ponoć — jak twierdzili — ukrywano na plebanii. Odpowiedzieć miał, że „jej nie ma, bo do Konga nie przyszedł, by podejmować wojnę, lecz głosić pokój”.

Plebanię przeszukano, nic nie znajdując. Po rabunku opuścili wieś, „jedząc mango” — jako to opisał świadek.

Zaraz po nich zjawiła się druga grupa. Też żądała wydania broni.

Odpowiedział, że mogą „do niego strzelać, a i tak nic nie znajdą”.

Wówczas jeden z napastników oddał do niego dwa strzały. Śmiertelne.

Pochowano go w prowizorycznej trumnie za kaplicą, koło groty pw. Matki Bożej.

29.12.1999 rebelianci — przeciwnicy obalonego rządu i prezydenta — poddali się, podpisując traktat pokojowy. Wojna pochłonęła 13,929‐25,050 ofiar, 200,000 osób straciło domy i miejsca zamieszkania, 6,000 udało się na tułaczkę poza granicami Konga.