Rzymskokatolicka Parafia
pw. św. Zygmunta
05-507 Słomczyn
ul. Wiślana 85
dekanat konstanciński
archidiecezja warszawska
pełna lista:
wyświetlKliknij by wyświetlić pełną listę

przeszukujKliknij by wyświetlić listę z selekcją kategorii
displayClick to display full list in English

searchClick to display selectable list in English

Martyrologium duchowieństwa — Polska
XX w. (lata 1914 – 1989)
dane osobowe
nazwisko
NIEMANCEWICZ
imiona
Antoni
funkcja
ojciec zakonny
wyznanie
Ukraiński Kościół greckokatolicki GKwięcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2013.05.19]
zakon
Towarzystwo Jezusowe SIwięcej na
jezuici.pl
[dostęp: 2012.11.23]
(i.e. Jezuici)
diecezja / prowincja
prowincja Wielkopolsko‐Mazowiecka SI
obrządek wschodniwięcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2017.03.11]
diecezja łuckawięcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2013.05.19]
archidiecezja mohylewskawięcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2013.06.23]
akademickie wyróżnienia
doktor prawa
kandydat świętej teologii
narodowość
białoruska
data i miejsce
śmierci
06.01.1943

Mińskdziś: obw. miasto Mińsk, Białoruś
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]
alt. daty i miejsca
śmierci
02.12.1942, 01.04.1943
Berlindziś: kraj Berlin, Niemcy
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]
Pietralewiczedawn.: Pietralewicze poduchjowne i Pietralewicze rządowe
dziś: Pietralewicze 1 i Pietralewicze 2, ssow. Pawłowo, rej. Słonim, obw. Grodno, Białoruś
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]
szczegóły śmierci
Po raz pierwszy aresztowany 25.05.1919 — przez Rosjan.
Zwolniony po pół roku.
12.04.1920 aresztowany przez Rosjan ponownie.
05.05.1920 skazany na 6 miesięcy niewolniczej pracy przymusowej.
31.05.1921 ponownie aresztowany i 02.08.1921 skazany na 1 rok niewolniczej pracy przymusowej.
W 1923/4 aresztowany przez Rosjan kolejny raz i skazany na 3 lata niewolniczej pracy przymusowej w rosyjskich obozach koncentracyjnych — Gułag.
Przetrzymywany w obozie Iwanowskim k. Moskwy.
01.02.1925 wszelako zwolniony i wymieniony na rosyjskich szpiegów w Polsce.
Kolejny raz aresztowany przez Rosjan po niemieckim i rosyjskim najeździe na Rzeczpospolitą w 09.1939 i rozpoczęciu II wojny światowej, po rozpoczęciu okupacji rosyjskiej. Na krótko. Zwolniony.
Po niemieckim ataku 22.06.1941 na uprzedniego sojusznika, Rosjan, po rozpoczęciu okupacji niemieckiej, 16.03.1942 Wilhelm Kube, niemiecki niem. Generalkommissar okupacyjnego niem. Generalbezirk Weißruthenien (pl. Generalny Okręg Białorusi) — wchodzącego w skład niem. Reichskommissariat Ostland (pl. Komisariat Rzeszy Wschód) — uznał struktury Kościoła Greckokatolickiego na Białorusi.
Już jednak w 08.1942 aresztowany przez Niemców w Mińsku (albo w Białymstoku), co oznaczało zakończenie działalności jezuickiej SI Misji Wschodniej w Albertynie.
Przetrzymywany w więzieniu w Mińsku.
Zamordowany w więzieniu.
Jego nazwisko znajduje się na pomniku pomordowanych przez Niemców w Pietralewiczach.
alt. szczegóły śmierci
Według innych źródeł zamordowany 02.12.1942 w więzieniu w Berlinie.
Jeszcze według innych zamordowany w miejscu masowych niemieckich zbrodni w Pietralewiczach.
przyczyna śmierci
mord
sprawstwo
Niemcy
miejsca i wydarzenia
MińskKliknij by przejść do opisu, Góra PietralewickaKliknij by przejść do opisu, Ribbentrop‐MołotowKliknij by przejść do opisu, Encykliki Piusa XIKliknij by przejść do opisu, GułagKliknij by przejść do opisu
data i miejsce
urodzenia
08.02.1893

Sankt Petersburgdziś: Sankt Petersburg miasto, Rosja
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]
prezbiterat (święcenia)
ordynacja
27.09.1915

szczegóły posługi
09.10.1939 – 1942
egzarcha, i.e. namiestnik patriarchy — Albertyndziś: część Słonima, rej. Słonim, obw. Grodno, Białoruś
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31] ⋄ Kościół Katolicki obrządku bizantyjsko–białoruskiego — mianowany przez greckokatolickiego metropolitę lwowskiego, abpa Andrzeja Szeptyckiego; uznanie przez Stolicę Apostolską 05.01.1942
1935 – 1939
przełożony — Dubnodziś: grom. Dubno miasto, rej. Dubno, obw. Równe, Ukraina
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31] ⋄ rezydencja, Jezuici SI
1935 – 1939
profesor — Dubnodziś: grom. Dubno miasto, rej. Dubno, obw. Równe, Ukraina
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31] ⋄ Papieskie Seminarium Obrządku Wschodniego, rezydencja, Jezuici SI
zakonnik — Albertyndziś: część Słonima, rej. Słonim, obw. Grodno, Białoruś
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31] ⋄ klasztor pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa (tzw. Misja Wschodnia), Jezuici SI
zakonnik — Synkowiczedziś: ssow. Synkowicze, rej. Zelwa, obw. Grodno, Białoruś
więcej na
be.wikipedia.org
[dostęp: 2022.01.06] ⋄ rezydencja BS pw. Przemienienia Pańskiego (tzw. Misja Wschodnia), Jezuici SI
1929
wstąpienie — Albertyndziś: część Słonima, rej. Słonim, obw. Grodno, Białoruś
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31] ⋄ klasztor pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa (tzw. Misja Wschodnia), Jezuici SI
1928 – 1929
starszy asystent — Lublindziś: pow. Lublin miasto, woj. lubelskie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31] ⋄ teologia porównawcza, Katolicki Uniwersytet Lubelski KUL [i.e. Katolicki Uniwersytet Lubelski KUL (od 1928) / konspiracyjny Katolicki Uniwersytet Lubelski KUL (1939‐1944) / Uniwersytet Lubelski (1918‐1928)]
wykładowca — Lublindziś: pow. Lublin miasto, woj. lubelskie, Polska
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31] ⋄ Instytut Misyjny
ok. 1925 – 1927
doktorant — Rzymdziś: prow. Rzym, reg. Lacjum, Włochy
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31] ⋄ Papieski Instytut Wschodni (łac. Pontificium Institutum Orientale) — obrona rozprawy doktorskiej 1927, praca opublikowana jako „Bolszewizm a wychowanie”, Lublin, 1929
do 1921
wikariusz — Moskwadziś: Moskwa miasto, Rosja
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31] ⋄ parafia RK pw. Apostołów św. Piotra i św. Pawła ⋄ dekanat RK Moskwadziś: Moskwa miasto, Rosja
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]
duszpasterz — Kołpinodziś: rej. Kołpino, Sankt Petersburg miasto, Rosja
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2022.01.06] ⋄ parafia RK pw. Apostołów św. Piotra i św. Pawła ⋄ dekanat RK Sankt Petersburgdziś: Sankt Petersburg miasto, Rosja
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31]
ok. 1915 – 1918
student — Sankt Petersburgdziś: Sankt Petersburg miasto, Rosja
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31] ⋄ filozofia i teologia, Cesarska Rzymskokatolicka Akademia Duchowna (1842‐1918) — podyplomowe studia specjalistyczne, uwieńczone tytułem Kandydata Świętej Teologii
1910 – ok. 1915
student — Sankt Petersburgdziś: Sankt Petersburg miasto, Rosja
więcej na
pl.wikipedia.org
[dostęp: 2020.07.31] ⋄ filozofia i teologia, Metropolitalne Seminarium Duchowne
inni związani
szczegółami śmierci
HERMATIUKKliknij by wyświetlić biogram Jan
miejsca i wydarzenia
opisy
Mińsk: Rosyjskie więzienie. W 1937 miejsce wielu mordów w czasie rosyjskiej „Wielkiej Czystki”. Po rosyjskiej inwazji na Polskę w 09.1939 i rozpoczęciu II wojny światowej miejsce przetrzymywania wielu Polaków. W 06.1941, po inwazji niemieckiej, Rosjanie wymordowali w nim część polskich więźniów osadzonych w Więzieniu Centralnym i tzw. Amerykance, a pozostałych pognano — w „marszu śmierci” (Rosjanie zamordowali ok. 10‐20 tys. więźniów) — w kierunku Czerwienia, w głąb Rosji. (więcej na: pl.wikipedia.orgKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2013.08.17])
Góra Pietralewicka: Uroczysko w pobliżu wsi Pietralewicze k. Słonimia, miejce niemieckich zbiorowych mordów, głównie Żydów, ale także polskiej lokalnej inteligencji. Ilość ofiar wyniosła od 10,000 do 21,000 (mogła nawet osiągnąć 42,000). (więcej na: kresowiacy.comKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2013.12.27], www.sztetl.org.plKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2013.12.27])
Ribbentrop‐Mołotow: Ludobójczy rosyjsko‐niemiecki pakt przyjaźni między przywódcą rosyjskim Józefem Stalinem i niemieckim Adolfem Hitlerem, podpisany 23.08.1939 w Moskwie przez ministrów spraw zagranicznych Rosji — Wiaczesława Mołotowa — i Niemiec — Joachima von Ribbentropa — który sankcjonował i był bezpośrednią przyczyną niemieckiego i rosyjskiego najazdu na Polskę i rozpoczęcia II wojny światowej w 09.1939. W sensie politycznym pakt był próbą przywrócenia status quo ante sprzed 1914, z jednym wyjątkiem, a mianowicie „handlową” wymianą tzw. „Królestwa Polskiego”, wchodzącego w 1914 w skład Imperium Rosyjskiego, na Galicję Wschodnią (dzisiejszą zachodnią Ukrainę), w 1914 należącą do Imperium Austro‐Węgierskiego. Galicję, ze Lwowem, mieli przejąć Rosjanie, „Królestwo Polskie” — pod nazwą Generalnego Gubernatorstwa — Niemcy. Wybuchła w rezultacie „wojna była jedną z największych w historii klęsk i dramatów ludzkości, bo dwie ateistyczne i antychrześcijańskie ideologie: narodowego i międzynarodowego socjalizmu, odrzuciły Boga i Jego piąte przykazanie Dekalogu: Nie zabijaj!” (abp Stanisław Gądecki, 01.09.2019). Ustalenia paktu — wsparte zdradą formalnych sojuszników Polski, Francji i Niemiec, które 12.09.1939 na wspólnej konferencji w Abbeville, zdecydowały o nieudzielaniu pomocy zaatakowanej Polsce i niepodejmowaniu działań zbrojnych wobec Niemiec (co było złamaniem zobowiązań traktatowych z Polską) — zostały sprecyzowane 28.09.1939 w traktacie „o granicach i przyjaźni Niemcy‐Rosja”, podpisanym przez tych samych zbrodniarzy. Jednym z jego ustaleń było podzielenie się strefami wpływów w środkowej i wschodniej Europie oraz IV rozbiór Polski. W jednym z tajnych aneksów zapisano: „Obie strony nie będą tolerować na swych terytoriach jakiejkolwiek polskiej propagandy, która dotyczy terytoriów drugiej strony. Będą one tłumić na swych terytoriach wszelkie zaczątki takiej propagandy i informować się wzajemnie w odniesieniu do odpowiednich środków w tym celu”. Skutkiem porozumień była seria spotkań między ludobójczymi organizacjami — niemieckim Gestapo i rosyjskim NKWD, na których dyskutowano koordynację wysiłków w celu eksterminacji polskiej inteligencji i warstw przywódczych (w Niemczech zwane «Intelligenzaktion», w Rosji przyjęła formę zbrodni katyńskiej). Skutkiem porozumień była śmierć setek tysięcy polskiej inteligencji, w tym tysięcy przedstawianych kapłanów, i dziesiątków milionów zwykłych ludzi. Skutki tej rosyjsko‐niemieckiej umowy trwały do 1989, a i dziś są odczuwalne. (więcej na: pl.wikipedia.orgKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2015.09.30])
Encykliki Piusa XI: Wobec powstania w Europie dwóch systemów totalitarnych, które zdawały się ze sobą konkurować, acz więcej było między nimi podobieństw niż sprzeczności, papież Pius XI wydał w 03.1937 (w ciągu 5 dni) dwie encykliki. W wydanej 14.03.1938 „Mit brennender Sorge” (pl. „Z palącą troską”) potępił narodowy socjalizm panujący w Niemczech. Pisał: „Kto idąc za wierzeniami starogermańsko — przedchrześcijańskimi, na miejsce Boga osobowego stawia różne nieosobowe fatum, ten przeczy mądrości Bożej i Opatrzności […], kto wynosi ponad skalę wartości ziemskie: rasę albo naród, albo państwo, albo ustrój państwa, przedstawicieli władzy państwowej albo inne podstawowe wartości ludzkiej społeczności, […] i czyni z nich najwyższą normę wszelkich wartości, także religijnych, i oddaje się im bałwochwalczo, ten […] daleki jest od prawdziwej wiary w Boga i od światopoglądu odpowiadającego takiej wierze”. 19.03.1937 wydał „Divini Redemptoris” (pl. „Boski Odkupiciel”), w której poddał krytyce komunizm rosyjski, materializm dialektyczny i teorię walki klas. Pisał: „Komunizm pozbawia człowieka wolności, a więc duchowej podstawy wszelkich norm życiowych. Odbiera osobie ludzkiej całą jej godność i wszelkie moralne oparcie, z którego pomocą mogłaby się przeciwstawić naporowi ślepych namiętności […] To nowa ewangelia, którą bolszewicki i bezbożny komunizm głosi jako orędzie zbawienia i odkupienia ludzkości”… Pius XI domagał się poddania stanowionego prawa ludzkiego naturalnemu prawu Bożemu, zalecał wcielanie w życie ideału państwa i społeczeństwa chrześcijańskiego, i wzywał katolików do oporu. Dwa lata później narodowo socjalistyczne Niemcy i komunistyczna Rosja porozumiały się i wywołały II wojnę światową. (więcej na: pl.wikipedia.orgKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2023.05.28], pl.wikipedia.orgKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2023.05.28])
Gułag: Akronim Gułag pochodzi od ros. Главное управление исправительно‐трудовых лагерей и колоний (pl. Główny Zarząd Poprawczych Obozów Pracy). Sieć rosyjskich obozów koncentracyjnych niewolniczej pracy przymusowej formalnie założony został decyzją najwyższych władz rosyjskich 27.06.1929. Kontrolę przejęło OGPU, poprzednik ludobójczego NKWD (od 1934) i MGB (od 1946). Poszczególne łagry (obozy) powstawały często w oddalonych, słabo zaludnionych obszarach, na których budowano ważne dla rosyjskiego państwa obiekty przemysłowe lub transportowe. Modelem stała się pierwsza „wielka budowa komunizmu”, czyli Kanał Białomorsko‐Bałtycki (1931‐1932), a za twórcę ukształtowanego tam systemu wykorzystania niewolniczej pracy przymusowej w ramach Gułagu, uznawany jest Naftali Frenkel, żydowskiego pochodzenia, który przeszedł do historii jako autor zasady „Z więźnia musimy wycisnąć wszystko w ciągu pierwszych trzech miesięcy — potem nic nam po nim”. Miał być twórcą, wg Aleksandra Sołżenicyna, tzw. „systemu kotłów”, czyli uzależnienia racji żywnościowych od wypracowania określonej liczby procent normy. W zarządzanym przez niego obozie ITŁ BelBałtŁag ukuto pojęcie ZEK — więzień — i.e. ros. заключенный‐каналоармеец (pl. kanałowy żołnierz), które przyjęło się jako określenie więźnia rosyjskich obozów niewolniczej pracy przymusowej. Jednorazowo w obozach Gułag przetrzymywano do 12 mln więźniów, czyli ok. 5% ludności Rosji. Sołżenicyn w książce „Archipelag GUŁag” szacował, że w Gułag do 1956 uśmiercono ok. 60 mln ludzi. Formalnie rozwiązany 20.01.1960. (więcej na: pl.wikipedia.orgKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2014.05.09])
źródła
osobowe:
kamunikat.orgKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2013.01.06], www.bj.uj.edu.plKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2012.11.23], www.katolicy.euKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2021.12.19], echapolesia.plKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2013.08.10], pl.wikipedia.orgKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2013.08.10], archive.todayKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2021.12.19]
bibliograficzne:
„Martyrologia duchowieństwa archidiecezji wileńskiej 1939‐1945”, ks. Tadeusz Krahel, Białystok, 2017
„Encyklopedia wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy, 1564‐1995”, o. Ludwik Grzebień SJ (opracowanie), Wydawnictwo WAM, Kraków 1996
„Losy duchowieństwa katolickiego w ZSSR 1917‐1939. Martyrologium”, Roman Dzwonkowski, SAC, wyd. Towarzystwo Naukowe KUL, 2003, Lublin
pierwotnych (oryginalnych) zdjęć:
kamunikat.fontel.netKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2015.04.18], cyclowiki.orgKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2021.12.19], www.facebook.comKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2020.01.06], www.flickr.comKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2014.01.06], www.flickr.comKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2014.01.06], www.sowiniec.com.plKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2016.03.14], college.holycross.eduKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2013.05.19], www.miejscapamiecinarodowej.plKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2014.05.09], ipn.gov.plKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2019.02.02], www.ciekawepodlasie.plKliknij by spróbować wyświetlić stronę
[dostęp: 2020.07.31]
Jeśli na Pana/Pani urządzeniu działa klient programu pocztowego — taki jak Mozilla Thunderbird, Windows Mail czy Microsoft Outlook, opisanych m.in. w WikipediiPatrz:
pl.wikipedia.org — proszę spróbować wybierając link poniżej:
LIST do KUSTOSZA/ADMINISTRATORAKliknij i spróbuj wywołać własnego klienta poczty E–majlowej
Jeśli natomiast Pan/Pani nie posiada takowego klienta na swoim urządzeniu lub powyższy link nie jest aktywny proszę wysłać Emajl do Kustosza/Administratora za pomocą używanego przez Pana/Panią konta — w stosowanym programie do wysyłania korespondencji — na poniższy adres:

jako temat podając:
MARTYROLOGIUM: NIEMANCEWICZ Antoni
Powrót do przeglądania życiorysu:
Kliknij by powrócić do życiorysu